piątek, 31 października 2014

Bio-Algeen S90 - biostymulator z glonów morskich i wodorostów

Bio-Algeen S90 2L

Bio - Algeen S90. Opakowanie 2l. Nawóz organiczny Bio-Algeen S90 jest naturalnym wyciągiem z glonów morskich i wodorostów. Korzystne działanie takiego wyciągu znane było od dość dawna, ale dopiero w ostatnim 10-leciu rozpoczęto przygotowanie naturalnego preparatu z glonów morskich z grupy brunatic (jedna z najstarszych roślin na ziemi). Biostymulator pod nazwą Bio-Algeen S90 produkowany jest przez niemiecką firmę Schulze & Hermsen GmbH.
Rośliny po zastosowaniu tego środka mają lepiej rozbudowany system korzeniowy, co zwiększa ich odporność na niekorzystne warunki uprawy: niedostatek wody, skoki temperatury, porażenie przez choroby. Stosowanie tego biopreparatu ekologicznego podnosi żyzność i urodzajność podłoży poprzez udostępnienie składników pokarmowych roślinom (łatwo tworzy kompleks wapniowo-humusowy). Zwiększa się też aktywność mikrobiologiczna podłoża.
W zależności od warunków uprawy i fazy rozwojowej rośliny, wymagane jest 2, 3-krotne zastosowanie. Bio-Algeen S90 podawany przy kiełkowaniu nasion, w stadium siewek, czy w okresie wczesnego wzrostu (szczególnie przy przesadzaniu lub sadzeniu roślin na miejsce stałe) pobudza, a także zapewnia wytworzenie silnego systemu korzeniowego. W okresie intensywnego wzrostu - poprawia kwitnienie, zawiązywanie i rozwój owoców. Szczególnie polecany do stosowania w okresach słabszego wzrostu spowodowanego porażeniem lub uszkodzeniem systemu korzeniowego, pozostawieniem nadmiaru owoców, zmianami warunków uprawowych (zbyt niskie lub wysokie temperatury, małe lub nadmierne nawilgocenie podłoża). Bio-Algeen S90 może również stymulować wzrost roślin osłabionych przez choroby i szkodniki.
Może być podawany zarówno pod osłonami, jak i w uprawie polowej. Zalecany do upraw: pomidora, papryki, sałaty, ogórka, kapustnych, marchwi, szparagi, selera, cebuli, buraków; roślin ozdobnych: róż, gerber, goździków, chryzantem. Z powodzeniem używany w uprawie krzewów i drzew owocowych oraz do pielęgnacji trawników. Preparat korzystnie wpływa na plonowanie roślin rolniczych, przede wszystkim ziemniaków, buraków cukrowych i zbóż. Celowość stosowania tego nawozu ekologicznego Bio-Algeen S90 potwierdzona została przez Instytuty Naukowe oraz wdrożenia u producentów.
Dawkowanie - 0,2 - 1% (20-100ml na 1l wody).











































czwartek, 30 października 2014

Boramin Ca - skuteczny na niedobory wapnia

Boramin Ca nawóz 5L

Boramin Ca 5L to nawóz aminokwasowy firmy Tradecorp, wzbogacony borem i przeznaczony do dolistnego odżywiania wapniem, który zapobiega niedoborom tego składnika w okresach krytycznych dla roślin (przede wszystkim w czasie wzrostu zawiązków owocowych). Można go aplikować już od końca kwitnienia drzew owocowych i przez cały okres wzrostu zawiązków owocowych. Nie wykazuje fitotoksyczności, nawet gdy jest nanoszony przy wysokiej temperaturze.
Skład:
Wapń (CaO) Azot (azotanowy, amonowy i organiczny) Bor (B) Wolne aminowkwasy.
Skutecznie zwalcza niedobory wapnia u drzew owocowych, truskawek, sałaty, pomidorów, papryki.



środa, 29 października 2014

Insektycydy - polecamy środki owadobójcze

kliknij i ZOBACZ nasza ofertę ŚRODKÓW OWADOBÓJCZYCH

Insektycydy – środki owadobójcze, są to substancje chemiczne i mikrobiologiczne używane do zwalczania szkodliwych owadów. Mogą być to związki pochodzenia naturalnego (np. nikotyna, pyretrum) oraz syntetyczne (np. z grupy chlorowanych węglowodorów, fosforanów organicznych, karbaminianów). Insektycydy mikrobiologiczne, tzw. biopreparaty, zawierają drobnoustroje, która sa chorobotwórcze dla owadów.
Substancja aktywna preparatu może przedostawać się do organizmu szkodnika przez okrywę ciała (środki kontaktowe) lub przez układ pokarmowy (środki żołądkowe). Występują również środki oddziałujące na układ oddechowy owadów. Pod względem sposobu działania w roślinie, insektycydy mogą być powierzchniowe – pozostające i działające na powierzchni rośliny oraz układowe – wnikające do wnętrza rośliny i wraz z sokami przemieszczane do wszystkich części roślin. Przedostając się do tkanek, stają się trucizną dla insektów żerujących na roślinie, nie zagrażając przy tym samej roślinie.

Delfan Plus - nawóz azotowy z aminokwasami

Delfan Plus 5L

FORMA: Roztwór nawozowy azotu organicznego. Skład: 100% azotu organicznego pochodzenia aminokwasowego, 100 % rozpuszczalny w wodzie.

SKŁAD W/V:
Wolne aminokwasy: 28,8% w/v (24% w/v)
Azot całkowity (N): 10,8% w/v (9% w/v)
Azot białkowy (N): 6% w/v (5% w/v)
Materia organiczna: 44,4% w/v (37% w/v)

POSTAĆ:
płynna

KOMPATYBILNOŚĆ:
DELFAN PLUS jest kompatybilny z większością nawozów i agrochemikalii powszechnie używanych w rolnictwie z wyjątkiem: olejów mineralnych, siarki, wyrobów zawierających miedź jako główny składnik oraz produktów o bardzo wysokim pH (pH>8). Przed zmieszaniem wykonać test. 

APLIKACJA DOLISTNA: Minimalna ilość wody do zabiegów 100-1500 litrów na hektar. Nie stosować w okresie kwitnienia.
- Kukurydza: 2-4 l/ha w fazie 4 do 8 liści.
- Groch, fasola: 2 x 1-2 l/ha w fazie 2-3 liści i przed otwarciem pąków kwiatowych.
- Kapusta, por, marchew: 2-3 x 1-2 l/ha/aplikację, od momentu wystarczająco rozwiniętego ulistnienia co 10-15 dni.
- Cebula, czosnek: 4-5 x 1-2 l/ha od 4-12 liści do początku zasychania liści.
- Pomidor, papryka, ogórek (uprawy polowe): 3 x 1-2 l/ha od fazy 6 liści co 10-15 dni. 2 l/ha/aplikację przy pierwszym zawiązaniu owoców. 1 l/ha/aplikację w trakcie zbiorów.
- Sałata, szpinak (uprawy polowe): 1-2 l/ha/aplikację, gdy liście są wystarczająco rozwinięte.
- Inne uprawy: 2-3 l/ha/aplikację, gdy liście są wystarczająco rozwinięte. Zachować odstęp 10-15 dni pomiędzy zabiegami.

KORZYŚCI STOSOWANIA DELFANU PLUS:
- Wzrost wydajności i jakości planu poprzez zwiększenie jego masy, przyspieszenie rozwoju roślin, poprawę kwitnienia i proces dojrzewania, itp.
- Skuteczne działanie antystresowe i oszczędność energii. Wzmacnia i poprawia odpowiedź upraw na niekorzystne warunki (stres cieplny, działanie wiatru, nagłe zmiany temperatury, przepalenie środkami ochrony roślin, brak światła, itp.) Odżywczy i stymulujący wpływ, szczególnie podczas krytycznych okresów w uprawie (przesadzania, przed kwitnieniem, dojrzewania, itp.)
- Natychmiastowa reakcja roślin przy aplikacji dolistnej.
- Działa jak surfaktant - większa efektywność zabiegów dolistnych.

ZALETY DELFANU PLUS:

- Kompletny i zbilansowany aminogram. Produkt zawiera główne aminokwasy, ważne dla rozwoju roślin takie jak prolina, kwas glutaminowy, glicyna, alanina i arginina oraz pozostałe mniej istotne.
- Wysoka jakość oraz jednorodność surowców pochodzenia naturalnego. Bez chloru w jego składzie.
- Maksymalne stężenie wolnych aminokwasów.

wtorek, 28 października 2014

Jesienne nawożenie sadu po zbiorach owoców


Bor i cynk są dla roślin sadowniczych niezmiernie ważnymi składnikami pokarmowymi, gdyż odpowiadają za wiele procesów fizjologicznych.

W ostatnich latach sadownicy coraz częściej sięgają jesienią po nawozy dolistne zawierające właśnie te dwa mikroelementy. Taka praktyka przynosi spodziewane korzyści.

 

 

Bor

Najprawdopodobniej pobierany jest przez rośliny z gleby w postaci kwasu ortoborowego i/lub anionu boranowego (powstaje w wyniku dysocjacji kwasu ortoborowego). Z roztworu glebowego obojętna elektrycznie cząsteczka kwasu ortoborowego przemieszcza się do korzeni rośliny na zasadzie przepływu masowego, a w roślinie – zgodnie z kierunkiem transportu wody. Z tego powodu najlepiej zaopatrzone w bor są intensywnie transpirujące części roślin – starsze w pełni rozwinięte liście, a dużo gorzej nadziemne tkanki merystematyczne. Zjawisko przemieszczania się boru w roślinach z organów starszych do młodszych i z części wegetatywnych do generatywnych jest stale przedmiotem dyskusji naukowców. Ostatnie opracowania wskazują na możliwość zachodzenia takich procesów, zwłaszcza przemieszczania boru do organów generatywnych gatunków sadowniczych (śliwy, jabłonie i grusze; za W. Grzebiszem).

Fot. 1, 2, 3 i 4
Braki tego mikroelementu w najmłodszych częściach rośliny wynikają głównie z faktu zależności odżywienia tych organów od zaopatrzenia w bor pochodzący z gleby. Jego pobieraniu sprzyjają: l gleby gliniaste i bogate w materię organiczną (znacznie mniej boru zawierają gleby piaszczyste i ubogie w próchnicę); l pH gleby w zakresie 5,5–6,5 (na glebach kwaśnych bor jest wymywany, natomiast powyżej pH 6,5 zmniejsza się jego pobieranie przez rośliny); l optymalna wilgotność gleby, zbliżona do polowej pojemności wodnej; l duża zawartość przyswajalnego fosforu w glebie oraz l optymalne zaopatrzenie roślin w wapń.
Bor występuje u różnych gatunków roślin w bardzo zróżnicowanych ilościach, jego zawartość w liściach (zależnie od gatunku) waha się od kilku do około 100 mg/kg suchej masy. W przypadku jabłoni najwięcej boru zawierają pąki kwiatowe i kwiaty. W tych ostatnich najwięcej boru znajduje się w płatkach kwiatowych, pylnikach i szyjkach słupków. Najmniejsze zapotrzebowanie na ten mikroelement wykazują rośliny jednoliścienne (za wyjątkiem kukurydzy), największe zaś dwuliścienne, w tym również gatunki sadownicze. W korzeniach większość boru pozostaje w apoplaście w postaci związków z pektynianami zawartymi w ścianach komórkowych. Z podobną sytuacją mamy także do czynienia w liściach roślin, gdzie nawet do 90% tego pierwiastka zakumulowane jest w ścianach komórkowych. Można zaryzykować stwierdzenie, że bor w tym przypadku może być traktowany niemalże, jako składnik typowo budulcowy. Bor odpowiada także za włączanie wapnia w strukturę ściany komórkowej, zaangażowany jest także w wiele innych procesów metabolicznych: syntezę kwasów nukleinowych, transport cukrów czy utrzymywanie integralności błony cytoplazmatycznej. Bierze udział w procesach kwitnienia i zapylenia – decyduje o żywotności ziaren pyłku, wzroście łagiewki pyłkowej oraz zawiązywaniu kwiatów (powstawaniu zawiązków owocowych).
Rośliny reagują negatywnie nie tylko na ilość dostępnego pierwiastka, ale także na termin wystąpienia jego niedoboru. Gatunki wrażliwe na niedobory boru, potrzebują go więcej w okresach pojawiania się i rozwoju pąków kwiatowych, kwiatów, nasion lub owoców (fot. 1). Objawy niedoboru wynikają z funkcji, jakie ten mikroelement pełni i ujawniają się przede wszystkim na najmłodszych organach, zarówno wegetatywnych, jak i generatywnych (merystemach, kwiatach, nasionach i owocach, ale także na organach zapasowych roślin) i obejmują: w krańcowych przypadkach zamieranie stożków wzrostu i związaną z tym rozetkowatość, pękanie łodyg i ogonków liściowych, nekrozy, zmniejszenie liczby zawiązanych nasion, opadanie oraz deformacje owoców.
Specyficzne objawy niedoboru boru występujące u roślin sadowniczych to:
  • zamieranie kwiatów (najczęściej obserwowane u gruszy),
  • zdrobnienie i zniekształcenia owoców,
  • ordzawienia skórki (fot. 2),
  • skorkowacenia miąższu (w konsekwencji owoce mogą pękać, fot. 3).
Skorkowacenia owoców mogą powstawać w całym okresie ich wzrostu. Jabłka z małą zawartością boru są wrażliwe na pękanie i ordzawianie się, szybciej dojrzewają na drzewie oraz gorzej przechowują się, są mniej smaczne z powodu niższej zawartości kwasów organicznych, cukrów oraz suchej masy. Przy silnym braku tego pierwiastka na roślinach sadowniczych możemy zaobserwować także reakcje na częściach wegetatywnych. Objawy te mogą występować na liściach, które są chlorotyczne, węższe niż normalnie odżywione, kruche oraz z brzeżnymi nekrozami. Pędy takich drzew są zahamowane we wzroście, a w krańcowych przypadkach mogą zamierać ich wierzchołki. Kora drzew może pękać i łuszczyć się.
Nawożąc rośliny borem możemy także doprowadzić do nadmiernego zaopatrzenia w ten składnik. Może to prowadzić do fitotoksyczności, której objawami są: l ograniczone zawiązywanie owoców, które mogą być zniekształcone i mieć tendencję do przedwczesnego dojrzewania; l zdeformowane liście z nekrozą brzeżną; l bordowe zgrubienia na ogonkach liściowych. Dużą wrażliwością na nadmiar boru charakteryzuje się truskawka i brzoskwinia, mniej wrażliwe są natomiast jabłoń, grusza, śliwa oraz orzech włoski.

 Polecamy nawozy z borem:


CYNKO-BOR stosowany nalistnie w formie roztworu wodnego dostarcza roślinom cynk i bor – mikroelementy istotnie wpływające na zwiększenie zimotrwałości i odporności na wiosenne przymrozki, a także na prawidłowe kwitnienie i zawiązanie owoców, które decyduje o wielkości plonów.

www.sadownictwo.co/cynko-bor 4kg 






Boramin Ca 5l Roztwór nawozu aminokwasowego z borem, wapniem i azotem. Skład: Wapń (CaO) Azot (azotanowy, amonowy i organiczny) Bor (B) Wolne aminowkwasy. Skutecznie zwalcza niedobory wapnia u drzew owocowych, truskawek, sałaty, pomidorów, papryki.

 www.sadownictwo.co/Boramin Ca




YaraVita Bortrac jest formułowanym nawozem dolistnym zawierającym bor, produkowanym w oparciu o najwyższe normy jakości, aby zagwarantować skład, bezpieczeństwo dla roślin oraz efektywność nawożenia.


www.sadownictwo.co/Botrac YaraVita 


 

 

 

Cynk

Rośliny dwuliścienne pobierają go z roztworu glebowego w postaci jonu Zn2+ na zasadzie aktywnego transportu przez błonę cytoplazmatyczną (Grzebisz 2008). Transport cynku w ksylemie roślin odbywa się w postaci połączeń tego pierwiastka z kwasami organicznymi (cytrynowym i jabłkowym). W przypadku roślin drzewiastych, w tym drzew owocowych, cynk należy do pierwiastków trudno przemieszczających się z liści starszych do młodszych. W drzewach owocowych w większych ilościach gromadzi się pędach, a najwięcej jest go w korze jednorocznych pędów oraz w liściach (znacznie mniej w korzeniach).
Pobieranie cynku z gleby podlega wielu ograniczeniom. Przeciętnie w naszych glebach zawartość cynku waha się w granicach od kilku do 250 mg/kg. Gleby piaszczyste zawierają zwykle niewielkie ilości tego składnika, na wapiennych, o wysokim pH mamy do czynienia z wytrącaniem się związków cynku z roztworu glebowego. W glebach zawierających dużo substancji organicznych można spotkać się ze zjawiskiem uwsteczniania cynku i mniejszej jego dostępności dla roślin. Optymalny zakres pH gleby, warunkujący dostępność tego składnika dla roślin zawiera się w zakresie 5,5–7. Nadmiar fosforu w glebie może także doprowadzić do zjawiska uwsteczniania cynku, przy niskim pH z jonami cynku mogą konkurować jony manganu i miedzi.
O roli cynku w roślinach świadczy to, że jest katalizatorem około 300 enzymów funkcjonujących w roślinach (Grzebisz 2008). Pierwiastek ten bardzo łatwo tworzy kompleksy z azotem, tlenem i siarką, stąd pełni ogromną rolę w katalizowaniu i budowie wspomnianych enzymów. Jest także niezmiernie ważnym składnikiem przy syntezie tryptofanu będącego prekursorem powstawania IAA (kwas indolilooctowy – auksyna). Cynk pośrednio reguluje w roślinach zawartość auksyn, które odpowiadają za wzrost elongacyjny pędów i korzeni. Tryptofan jest także składnikiem wielu białek roślinnych, a jego brak prowadzi do gromadzenia się w roślinach wolnych aminokwasów i amidów, co może prowadzić do wzrostu wrażliwości na choroby i szkodniki. Twierdzi się, że cynk wpływa także na poziom kwasów rybonukleinowych w roślinach oraz na aktywność enzymów związanych z kwasami nukleinowymi. Ponieważ jest zaangażowany w proces fotosyntezy, niedoborom cynku w roślinach towarzyszą niekorzystne zmiany w budowie chloroplastów i funkcjonowaniu samego procesu fotosyntezy. Można zaryzykować stwierdzenie, że pośrednio cynk jest zaangażowany w procesy gospodarki węglowodanami w roślinie.
Pierwszymi objawami niedoboru cynku w roślinach sadowniczych jest chloroza młodych liści wczesną wiosną lub w okresie późniejszym. Liście są mniejsze, węższe, mogą wykazywać chlorozy brzeżne i międzyżyłkowe (choroba małych liści, fot. 4). Objawy te powstają na liściach młodych, ale w pełni wykształconych. Przy niedoborach cynku może występować zjawisko karłowatości pędów jednorocznych i/lub dwuletnich oraz ich rozetkowatości (z powodu silnego skrócenia międzywęźli). Takie objawy mogą dotyczyć tylko pojedynczych pędów czy gałęzi na drzewach. Typowe objawy niedoboru cynku cechują się połączeniem karłowatego wzrostu ze zmianami w wyglądzie liści oraz zmniejszeniem liczby zawiązywanych pąków kwiatowych i mniejszymi owocami o kształcie nietypowym dla odmiany. Niedobór cynku, co istotne, może prowadzić także do opóźnienia pojawiania się rumieńca na jabłkach.
Najbardziej wrażliwe na niedobór cynku są czereśnie i jabłonie, mniejsze zapotrzebowanie na ten składnik wykazują brzoskwinie i grusze, a najbardziej tolerancyjna na jego niedobór jest winorośl.

 Polecamy nawozy z cynkiem:



CYNKO-BOR stosowany nalistnie w formie roztworu wodnego dostarcza roślinom cynk i bor – mikroelementy istotnie wpływające na zwiększenie zimotrwałości i odporności na wiosenne przymrozki, a także na prawidłowe kwitnienie i zawiązanie owoców, które decyduje o wielkości plonów.

www.sadownictwo.co/cynko-bor 4kg 





YaraVita Cynk F (700 gramów cynku w litrze). Wysokoskoncentrowana emulsja formułowana zawierająca 8-10 razy więcej elementarnego cynku w porównaniu z typowym roztworem chelatu oraz 3-4 razy więcej Zn w porównaniu z roztworami siarczanowymi lub azotanowymi. Znacznie łatwiejszy w użyciu od produktów w formie proszku.Jest łatwo pobierany przez rośliny i zapewnia długotrwały efekt odżywiania.

www.sadownictwo.co/Cynk F YaraVita







Mocznik Puławski 46% 25kg

Nawożenie po zbiorach owoców

Zawartość mikroelementów w roślinach powinno się sprawdzać po zakończeniu wzrostu pędów jednorocznych, czyli pomiędzy 15 lipca a 15 sierpnia. Analiza chemiczna oraz obserwacje ewentualnych niedoborów w sezonie dają sygnał o konieczności nawożenia sadów borem lub borem i cynkiem po zbiorach owoców. W tym czasie możemy wykonać 2 lub 3 opryskiwania mieszaniną mocznika i nawozów zawierających bor (i ewentualnie cynk). Zabiegi rozpoczynamy nie później niż 14 dni po zbiorze owoców. Na hektar stosujemy 5–10 kg mocznika oraz 2–3 l nawozów zawierających boroetyloaminę lub 2 kg nawozów opartych na poliboranach sodu (np. Maxibor 21). Do tej mieszanki możemy dodać także 2–3 l nawozów zawierających cynk (dawka zależy od zawartości cynku w konkretnych produktach). Zabiegi powtarzamy po 7–10 dniach, łącznie możemy wykonać do trzech takich opryskiwań. Należy pamiętać, aby w pierwszym zabiegu nie przesadzić z dawką mocznika.
Bor z jesiennych zabiegów bardzo szybko przemieszcza się do zdrewniałych organów drzew, w których jest magazynowany i wykorzystywany wczesną wiosną przez pąki, kwiaty i zawiązki owoców. Zmagazynowanie boru i amidowej formy azotu uniezależnia rozwój organów generatywnych od możliwości pobierania boru wczesną wiosną, gdy pogoda zwykle temu nie sprzyja. Jak wspomniałem, cynk przemieszcza się w roślinach znacznie gorzej niż bor i reutylizacja tego składnika jest ograniczona. Nawożąc jednak drzewa cynkiem jesienią, opryskujemy zarówno młode liście na wierzchołkach pędów, starsze liście oraz korę pędów jednorocznych. Możemy, więc liczyć na to, że w końcowym efekcie podniesiemy zawartość tego ważnego składnika pokarmowego i pozostanie on w tkankach roślin do wiosny.
U gatunków lub odmian wrażliwych na niedobory boru (grusze, jabłonie, śliwy) warto również wykonać zabiegi zasilające rośliny w ten pierwiastek w okresie wczesnej wiosny – przed kwitnieniem i po kwitnieniu (w czasie opadania płatków). Przy bardzo dużym niedoborze możemy wykonać dodatkowe opryskiwanie 14 dni po kwitnieniu drzew. Powinniśmy pamiętać, że w tym czasie dawki nawozów dolistnych należy zmniejszyć do 1 l/ha (maksymalnie 0,2 kg B/ha). Pobieranie boru z nawożenia dolistnego zachodzi najlepiej przy odczynie pH cieczy roboczej na poziomie 4–6. Warunki uzasadniające wykonanie takiego zabiegu: susza wczesną wiosną (brak możliwości pobierania), bardzo duża ilość opadów zimą i wczesną wiosną (wymycie), chłodna i wilgotna pogoda ograniczająca transpirację oraz stwierdzone niedobory boru w glebie. Wczesna wiosna to także idealny czas na nawożenie sadów cynkiem, które powinniśmy wykonać we wczesnych fazach rozwojowych – od pękania pąków do fazy mysiego ucha włącznie. Późniejsze stosowanie cynku w dawkach polecanych do wczesnowiosennych aplikacji może skutkować fitotoksycznością. Dobrą praktyką, którą można zaobserwować w niektórych gospodarstwach sadowniczych jest nawożenie dolistne cynkiem w lecie (możemy wykonać dwa zabiegi). Należy jednak pamiętać, że o tej porze roku poleca się użycie około 25% dawki stosowanej na wiosnę (jeżeli producent w zastosowaniach wiosennych poleca 3 l/ha nawozu, to latem możemy go użyć tylko 0,5–0,75 l/ha, najlepiej 50 g Zn/ha).
Nawożenie w okresie po zbiorach owoców przyniesie nam i naszym sadom dużo korzyści. Pamiętajmy także, że z nawożeniem dolistnym fosforem i potasem w okresie przed zbiorami owoców (w celu poprawy wybarwienia owoców) wnosimy niezbędne składniki pokarmowe biorące udział w procesach tworzenia się i różnicowania pąków kwiatowych. W ostatnich latach w wielu gospodarstwach obserwuje się tendencję do nawożenia tymi dwoma składnikami oraz magnezem także po zbiorach owoców. Czy takie postępowanie ma sens? Z obserwacji prowadzonych w sadach i zdaniem sadowników, którzy wykonywali takie zabiegi wynika, że tak, szczególnie w latach i na kwaterach owocujących bardzo obficie. Drzewa opryskiwane wspomnianymi składnikami pokarmowymi jesienią 2010 r. i wiosną 2011 r. były w lepszej kondycji niż drzewa nieopryskiwane (pamiętamy przebieg pogody w końcu 2010). Czy to możemy przypisać tylko nawożeniu? Pewnie nie, ale biorąc pod uwagę procesy, jakie zachodzą w drzewach w okolicy terminu zbiorów, jak i po nich, takie podejście ma przynajmniej teoretyczne uzasadnienie.

(Artykuł z portalu sadinfo.pl, Marcin Oleszczak, fot. 1–4 M. Oleszczak)

Opryskiwacze ogrodowe

Opryskiwacze ogrodowe to urządzenia do wykonywania oprysków, stosowane przy zabiegach ochrony roślin i nawożeniu. Przydatne są zatem w każdym ogrodzie, na balkonie lub tarasie, a także w uprawie roślin doniczkowych w mieszkaniu. Urządzenia te różnią się od siebie sposobem pracy, parametrami technicznymi i cenami.

Opryskiwacze ogrodowe do zastosowań amatorskich na działkach i w ogrodach przydomowych możemy podzielić na 4 grupy: opryskiwacze ręczne, opryskiwacze naramienne, opryskiwacze plecakowe, opryskiwacze wózkowe.

Opryskiwacz Merkury 1l
KWAZAR

Opryskiwacze ręczne to najmniejsze i najtańsze urządzenia, które obsługujemy trzymając je bezpośrednio w dłoniach. Ich zbiorniki mogą mieścić od 0,5 do 2 litrów cieczy, a wydatek cieczy roboczej nie przekracza 0,6 l/min. Ze względu na niewielkie pojemności starczają do opryskiwania pojedynczych, niewielkich roślin uprawianych w domu, na balkonie lub tarasie. Można ich używać do zraszania liści wodą i wykonywania prac domowych, jak np. mycie okien. W ogrodzie mogą się przydać do oprysków, gdy choroba czy szkodnik zaatakował pojedyncze, niewysokie rośliny i przygotowywanie większej ilości cieczy roboczej nie ma sensu.
W najprostszych opryskiwaczach ręcznych, tzw. opryskiwaczach pulsacyjnych, rozpylenie cieczy następuje tylko gdy naciskamy dźwignię. Wymagają zatem dość szybkiej pracy ręką.
Nieco bardziej zaawansowane urządzenia to opryskiwacze ręczne ciśnieniowe. Są one wyposażone w pompę, która powoduje rozpylenie cieczy również gdy dźwignia powraca do swojej pierwotnej pozycji. Dzięki temu praca z opryskiwaczem jest bardziej wydajna, a rozpylenie bardziej równomierne. 

Kwazar Orion 12L

Opryskiwacze naramienne. Jak ich nazwa wskazuje, są urządzeniami zawieszanymi na ramieniu za pomocą paska. Dzięki temu możemy się poruszać ze zbiornikiem o większej pojemności. Dostępne są urządzenia o zbiornikach o pojemności do 12 litrów. Pamiętajmy jednak, że taki duży zbiornik wypełniony cieczą będzie dość ciężki. Wielkość opryskiwacza dobierzmy zatem do naszych możliwości, aby było nam wygodnie się z nim poruszać.Jeżeli szukamy lekkiego opryskiwacza naramiennego o  większej pojemności, warto zwrócić uwagę na opryskiwacz Kwazar Orion 12L.
 Ze względu na większą pojemność zbiornika i większy wydatek cieczy roboczej (do 1,5 l/min) opryskiwacze ogrodowe naramienne są w zupełności wystarczające dla posiadaczy ogrodów przydomowych czy ogródków działkowych za miastem. Z powodzeniem możemy nimi opryskiwać większe grupy roślin, trawniki czy korony drzewek.
W opryskiwaczach naramiennych powietrze jest wtłaczane do zbiornika poprzez wciskanie trzymanego w ręku uchwytu pompy. Po wypełnieniu przez powietrze przestrzeni wolnej od cieczy, możemy rozpocząć pracę z opryskiwaczem. Zabezpieczenie przed nadmiernym ciśnieniem powietrza w zbiorniku stanowi zawór bezpieczeństwa. Lepsze opryskiwacze są też wyposażone w bardzo przydatny manometr, wskazujący aktualne ciśnienie w zbiorniku.
W opryskiwaczach naramiennych ciecz wydostaje się przez dyszę przymocowaną do lancy. Kupując opryskiwacz warto zwrócić uwagę na jakość wykonania oraz możliwość regulacji dyszy. Warto wybrać też model z dłuższą lancą teleskopową, co pozwoli sięgnąć koron drzew. Niektórzy producenci oferują też zapasowe dysze czy uszczelki do wymiany. Będąc w sklepie zapytajmy zatem o dostępność tych akcesoriów, bo nic nie jest wieczne, a szkoda wyrzucać urządzenie z powodu jednej uszkodzonej uszczelki.

Kolejna grupa to opryskiwacze plecakowe. Podstawową różnicą pomiędzy opryskiwaczami plecakowymi i naramiennymi jest sposób ich noszenia. Opryskiwacze plecakowe zakładamy na plecy, podobnie jak plecak. Pozwala to w miarę swobodnie poruszać się z jeszcze większym zbiornikiem wypełnionym cieczą. Na rynku dostępne są opryskiwacze plecakowe o pojemności od 12 do nawet 20 litrów, co pozwala z jednego zbiornika opryskać większe powierzchnie upraw. Urządzenia te mogą też charakteryzować się większym wydatkiem cieczy roboczej (do 1,8 l/min).
Podczas pracy z takim opryskiwaczem ogrodowym co jakiś czas poruszamy dźwignią napędu pompy, umieszczoną z boku zbiornika. Warto tutaj zaznaczyć, iż są urządzenia przystosowane do obsługi dźwigni prawo- i leworęcznej, więc każdy znajdzie rozwiązanie dla siebie, niezależnie od tego czy jest prawo- czy leworęczny.
Przydatny może też okazać się manometr umieszczony na rękojeści lancy opryskiwacza. Pozwoli to podczas wykonywania oprysku kontrolować ciśnienie cieczy. Przydatne są też regulatory ciśnienia, umożliwiające pracę przy kilku zakresach ciśnień. W ten sposób możemy regulować wydatek cieczy oraz stopień jej rozdrobnienia.

Ostatni, nowy typ to opryskiwacz wózkowy. Dzięki swojej wyjątkowej konstrukcji ten opryskiwacz nie wymaga noszenia na plecach i daje możliwość poruszania się z cieczą bez najmniejszego wysiłku. Jest to doskonały opryskiwacz dla posiadaczy dużych ogrodów i działek, którzy z przyczyn zdrowotnych czy starszego wieku nie mogą sobie pozwolić na noszenie opryskiwacza na plecach.

Używanie i konserwacja opryskiwaczy
Zanim zaczniemy używać opryskiwacz, należy koniecznie zapoznać się z dołączoną do niego instrukcją obsługi. Poniżej przedstawiamy jedynie kilka ogólnych zasad, dotyczących użytkowania opryskiwaczy ogrodowych. Za każdym razem wiedzę tą należy jednak zweryfikować z treścią instrukcji do konkretnego urządzenia.
Zarówno przed pierwszym użyciem opryskiwacza nowo kupionego, jak i po zimowym przechowywaniu opryskiwacza wskazane jest przepłukanie układu cieczowego czystą wodą oraz sprawdzenie szczelności wszystkich elementów. Jeżeli są problemy z wysuwaniem główki zaworu bezpieczeństwa, trzeba pomiędzy główkę, a korpus zaworu wpuścić 2 lub 3 krople oleju silikonowego. Smarowanie zaworu bezpieczeństwa i pierścienia tłoka pompy, przy regularnym używaniu opryskiwacza, należy wykonywać kilka razy w ciągu sezonu (obowiązkowo przed pierwszym użyciem po zimowej przerwie).
W czasie użytkowania może nam się zdarzyć zapchanie dyszy rozpylacza. Wówczas rozpylacz należy rozkręcić i wszystkie jego elementy przepłukać silnym strumieniem wody. Można też użyć miękkiej szczoteczki. W żadnym wypadku nie wolno natomiast przedmuchiwać go ustami, gdyż grozi to zatruciem! Zwracam szczególną uwagę na ten błąd, gdyż niestety dość często się to zdarza. Aby zmniejszyć ryzyko zapychania elementów rozpylacza, ciecze wlewajmy do zbiornika opryskiwacza przez lejek z sitkiem, co zatrzyma przynajmniej część zanieczyszczeń.
Pamiętajmy też aby przed odkręceniem pompy, np. w celu wlania nowej porcji cieczy, zawsze spuścić powietrze z opryskiwacza. Wykonamy to pociągając za główkę zaworu bezpieczeństwa. Powietrze spuszczamy też za każdym razem po zakończeniu pracy, a następnie czyścimy opryskiwacz, przepłukując jego zbiornik czystą wodą (płukanie należy kilka razy powtórzyć). Należy przy tym pamiętać, że woda z płukania będzie zawierać niewielkie ilości cieczy pozostałych w opryskiwaczu. Nie wolno jej zatem wylewać na działkę. Zachowajmy ostrożność aby nie stworzyć niebezpieczeństwa dla ludzi czy nie skazić wód gruntowych.
W tym miejscu, trzeba też wspomnieć, że nawet bardzo dokładne, kilkakrotne płukanie opryskiwacza ogrodowego, nie usunie wszystkich chemikaliów z jego wnętrza. Dlatego opryskiwaczy używanych do oprysków środkami chemicznymi nie wolno używać do innych celów w gospodarstwie domowym. Pamiętajmy też, że opryskiwacz używany do opryskiwania herbicydami nie może być stosowany do innych zabiegów ochrony roślin, gdyż nawet niewielka ilość herbicydu pozostała w zbiorniku opryskiwacza, może być niebezpieczna dla roślin. W takim wypadku do herbicydów trzeba mieć oddzielny opryskiwacz.
Po zakończeniu pracy z opryskiwaczem i dokładnym oczyszczeniu urządzenia, przechowujemy je w ciepłym, suchym miejscu. Jeżeli opryskiwacz był używany po raz ostatni w sezonie, pierścień uszczelniający tłok pompy oraz zawór bezpieczeństwa smarujemy olejem silikonowym. Pamiętajmy aby miejsce przechowywania opryskiwacza zabezpieczyć przed dostępem przypadkowych osób, zwłaszcza dzieci.
Uwaga! Opryskiwaczy ogrodowych, używanych do chemicznej ochrony roślin, nie wolno przechowywać w pomieszczeniach, gdzie są artykuły spożywcze. Często popełnianym błędem jest np. pozostawianie opryskiwacza w altanie, gdzie spożywane są również posiłki.

Bezpieczeństwo podczas wykonywania oprysków

Niektóre zasady dotyczące wykonywania oprysków na terenie ogrodów działkowych określa regulamin PZD. Mówi on m. in. o tym, że na działce chemiczne zabiegi ochrony roślin można wykonywać wyłącznie preparatami według doboru ustalonego na dany rok przez Krajową Radę PZD. Zabieg ochronny, może być przeprowadzony tylko w przypadku, gdy możliwe jest zapewnienie bezpieczeństwa dla ludzi i upraw ogrodniczych zarówno na własnej działce, jak i działkach sąsiednich. Przed zastosowaniem środków ochrony roślin, trzeba ostrzec sąsiadów.

Oczywiście należy postępować zgodnie z instrukcją użycia danego środka. Pamiętajmy też aby zarówno przygotowanie cieczy, jak i sam oprysk, zawsze wykonywać w odzieży ochronnej. Opryski najlepiej wykonywać rano lub wieczorem - w warunkach bezwietrznej pogody, zachowując przy tym szczególną ostrożność.

(artykuł na podstawie portalu poradnikogrodniczy.pl)

zobacz naszą ofertę OPRYSKIWACZY OGRODOWYCH


poniedziałek, 27 października 2014

Fungicydy - polecamy środki grzybobójcze

kliknij i ZOBACZ nasza ofertę ŚRODKÓW GRZYBOBÓJCZYCH

Fungicydy to środki grzybobójcze, mające szerokie zastosowanie w ochronie upraw rolniczych, sadowniczych i warzywniczych przed chorobotwórczymi patogenami, jak również służące do dezynfekcji gleby oraz powierzchni magazynowanych. W tym dziale ochrony roślin najczęściej wykorzystywane są następujące związki chemiczne: siarka, wielosiarczki oraz nieorganiczne związki miedzi. Fungicydy mogą być stosowane zapobiegawczo (profilaktycznie) lub interwencyjnie. Nowoczesne preparaty odznaczają się dobrą selektywnością działania. Stosuje się je zazwyczaj w postaci wodnych zawiesin, emulsji i roztworów. Często bywają również stosowane wraz z insektycydami.
Fungicydy są również bardzo popularne jako środki do zaprawiania nasion przed siewem. Zabieg ten ma na celu zniszczenie patogenów znajdujących się na powierzchni lub wewnątrz nasion oraz ochronę nasion przed ich porażeniem w trakcie kiełkowania oraz podczas wczesnych etapów wzrostu roślin. Chemiczne zaprawianie nasion polega na pokryciu ich powierzchni zaprawą nasienną w postaci pylistej lub poprzez namoczenie nasion w roztworze tych środków.
Zależnie od sposobu i miejsca działania rozróżnia się:
  • fungicydy o działaniu powierzchniowym – tzw. kontaktowe, pozostające na powierzchni rośliny, uniemożliwiające kiełkowanie zarodników grzybów (np. związki miedzi, siarka oraz jej związki organiczne)
  • fungicydy o działaniu układowym – tzw. systemiczne, wnikające do tkanek roślinnych i uniemożliwiające proces infekcji lub rozwój choroby, np. związki z grupy benzimidazoli i triazoli.

niedziela, 26 października 2014

Nawozy FOLICARE - seria wieloskładnikowych nawozów z mikrelementami chelatowanymi EDTA, YARA

FOLICARE™ Seria wieloskładnikowych, rozpuszczalnych nawozów krystalicznych wzbogaconych kompletnym zestawem mikroelementów chelatowanych EDTA. Nawozy Folicare™ przeznaczone są do sporządzania roztworów wodnych stosowanych w nawożeniu pozakorzeniowym roślin. 

Co wyróżnia nawozy z serii Folicare™:

– wysoka czystość i rozpuszczalność pozwalająca na bezpieczne stosowanie w najbardziej precyzyjnych opryskiwaczach;

– całkowity brak metali ciężkich i związków fitotoksycznych;

– zbalansowany zestaw makroskładników i schelatowanych mikroelementów w każdej formulacji;

– wybór formulacji umożliwiających dostosowanie nawożenia do potrzeb różnych roślin, w różnych fazach rozwojowych;

– dodatek substancji zmniejszających napięcie powierzchniowe roztworu roboczego.

– po rozpuszczaniu nawozy z grupy FoliCare, tworzą lekko kwaśny odczyn roztworu roboczego, eliminując niekorzystny wpływ twardości wody, nadmiernej zawartości wapnia czy wodorowęglanów, polepszając tym samym absorpcję wszystkich składników pokarmowych.

FoliCare 12-46-8+mikro fosoforowy

 Folicare™ Fosforowy  12-46-8


Skład nawozu i właściwości fizykochemiczne:


– azot ogólny – 11,9% N (w tym: 7,5% N-NH4 i 4,5% N-NH2); fosfor – 45,9% P2O5; potas – 8% K2O; magnez – 1,4% MgO; siarka – 5,4% SO3; Żelazo 0,2 (Fe) EDTA; Mangan 0,1% (Mn) EDTA; Cynk 0,02% (Zn) EDTA; Miedź 0,1% (Cu) EDTA; Bor 0,02% (B); Molibden 0,01% (Mo); pH 1% roztworu – 3,5.


 

 

Zalecenia stosowania:

Nawozy z grupy FoliCare stosuje się w dawce od 3 do 5 kg/ha w jednym oprysku.

Folicare™ Fosforowy jest nawozem przeznaczonym do dokarmiania roślin w początkowych fazach wzrostu oraz w przypadku wystąpienia symptomów niedoboru fosforu.

Uprawy pod osłonami: w zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej Folicare™ stosuje się w nawożeniu pozakorzeniowym zwykle w stężeniu 0,2–0,5% (0,2–0,5 kg nawozu na 100 litrów wody). Zabieg wykonywać najlepiej rano lub wieczorem unikając okresów intensywnej operacji słonecznej i wysokiej temperatury.

Folicare™ Zrównoważony 18-18-18
FoliCare 18-18-18+mikro zrównoważony
 


Skład nawozu i właściwości fizykochemiczne:

– azot ogólny – 18% N (w tym: 5,3% N-NO3; 4,8% N-NH4 i 7,8% N-NH2); fosfor – 18,1% P2O5; potas – 18% K2O; magnez – 1,5% MgO; siarka – 7,2% SO3; Żelazo 0,2 (Fe) EDTA; Mangan 0,1% (Mn) EDTA; Cynk 0,02% (Zn) EDTA; Miedź 0,1% (Cu) EDTA; Bor 0,02% (B); Molibden 0,01% (Mo); pH 1% roztworu – 3,4.


Zalecenia stosowania:

Nawozy z grupy FoliCare stosuje się w dawce od 3 do 5 kg/ha w jednym oprysku.

Folicare™ Zrównoważony stosuje się w fazach intensywnego wzrostu przy intensywnym przyroście biomasy.

Uprawy pod osłonami: w zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej Folicare™ stosuje się w nawożeniu pozakorzeniowym zwykle w stężeniu 0,2–0,5% (0,2–0,5 kg nawozu na 100 litrów wody). Zabieg wykonywać najlepiej rano lub wieczorem unikając okresów intensywnej operacji słonecznej i wysokiej temperatury.

FoliCare 7-27-24+mikro
fosforowo-potasowy z borem


Folicare™ Borowo-Fosforowo-Potasowy 7-27-24


Skład nawozu i właściwości fizykochemiczne:

– azot ogólny – 6,6% N (w tym: 1,8% N-NO3 i 4,7% N-NH2); fosfor – 27% P2O5; potas – 24,5% K2O; magnez – 2,8% MgO; siarka – 5,7% SO3; Żelazo 0,1 (Fe) EDTA; Mangan 0,1% (Mn) EDTA; Cynk 0,01% (Zn) EDTA; Miedź 0,01% (Cu) EDTA; Bor 0,8% (B); Molibden 0,002% (Mo); pH 1% roztworu – 3,2. 





Zalecenia stosowania:

Nawozy z grupy FoliCare stosuje się w dawce od 3 do 5 kg/ha w jednym oprysku.

Uprawy pod osłonami: w zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej Folicare™ stosuje się w nawożeniu pozakorzeniowym zwykle w stężeniu 0,2–0,5% (0,2–0,5 kg nawozu na 100 litrów wody). Zabieg wykonywać najlepiej rano lub wieczorem unikając okresów intensywnej operacji słonecznej i wysokiej temperatury.

 

Folicare™ Potasowy 10-5-40

FoliCare 10-5-40 potasowy



Skład nawozu i właściwości fizykochemiczne:
– azot ogólny – 10% N (w tym: 9,1% N-NO3; 0,3% N-NH4 i 0,5% N-NH2); fosfor – 5% P2O5; potas – 40% K2O; magnez – 1,5% MgO; siarka – 10% SO3; Żelazo 0,2 (Fe) EDTA; Mangan 0,1% (Mn) EDTA; Cynk 0,02% (Zn) EDTA; Miedź 0,1% (Cu) EDTA; Bor 0,02% (B); Molibden 0,01% (Mo); pH 1% roztworu – 3,2. 


Zalecenia stosowania:

Nawozy z grupy FoliCare stosuje się w dawce od 3 do 5 kg/ha w jednym oprysku.

Uprawy pod osłonami: w zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej Folicare™ stosuje się w nawożeniu pozakorzeniowym zwykle w stężeniu 0,2–0,5% (0,2–0,5 kg nawozu na 100 litrów wody). Zabieg wykonywać najlepiej rano lub wieczorem unikając okresów intensywnej operacji słonecznej i wysokiej temperatury.

Herbicydy - polecamy środki chwastobójcze

kliknij i ZOBACZ naszą ofertę HERBICYDÓW

Herbicydy to środki przeznaczone do zwalczanie chwastów. Większość herbicydów to preparaty selektywne, zwalczające określone grupy roślin, a nie niszczące rośliny uprawnej. Herbicydy selektywne mają wybiórczy charakter i mogą mieć różne zastosowanie. Mogą być przeznaczone do zwalczania tylko chwastów jednoliściennych lub dwuliściennych, a także określonych gatunków chwastów, np. perzu. Stosuje się również środki nieselektywne, zawierające glifosat, zwalczający wszystkie rośliny. Takie herbicydy są przydatne do likwidowania chwastów przed zakładaniem plantacji lub przy zmianie zastosowania uprawianych pól, w celu zwalczenia uciążliwych chwastów. Niszczą one wszystkie rośliny, zarówno dwuliścienne, jak i jednoliścienne (trawy).

Herbicydy mogą mieć różną postać: koncentratu, płynu, granulatu, proszku. W zależności od rodzaju uprawy, przeznaczenia terenu, stanu zachwaszczenia, wielkości powierzchni, na której będzie stosowany preparat, można dobrać odpowiedni rodzaj i postać herbicydu.
Oprócz preparatów w płynnej formie, przeznaczonych do opryskiwania roślin, istnieją herbicydy doglebowe, które stosuje się bezpośrednio przed siewem lub sadzeniem roślin (w odpowiednim odstępie czasowym). Preparaty te niszczą kiełkujące chwasty, pozwalając na wzrost wysianych roślin w optymalnych warunkach.

Ważne jest przestrzeganie zalecanych dawek preparatów. Zastosowanie herbicydów w zbyt dużej dawce, w nieodpowiedniej fazie rozwoju rośliny lub niewłaściwych warunkach atmosferycznych może uszkodzić roślinę uprawną wywołując poparzenia lub inne nieprawidłowości w rozwoju rośliny zwane uszkodzeniem herbicydowym.

W zależności od właściwości, sposobów i mechanizmów działania, metabolizmu w roślinach oraz zachowania się w środowisku wyróżnia się wiele kategorii herbicydów:
  • herbicydy selektywne i nieselektywne,
  • herbicydy kontaktowe lub układowe,
  • herbicydy nalistne lub doglebowe,
  • herbicydy przedsiewne, przedwschodowe lub powschodowe.

sobota, 25 października 2014

YaraMila Complex - wieloskładnikowy, granulowany nawóz bezchlorkowy z mikroelementami YARA

YaraMila Complex 5kg i 25kg

YaraMila™ COMPLEX

Wieloskładnikowy, granulowany nawóz bezchlorkowy z mikroelementami, do stosowania posypowego.

Zawartość składników pokarmowych:

azot całkowity – 12% N (w tym: 5% N-NO3 i 7% N-NH4); fosfor – 11% P2O5; potas – 18% K2O; magnez – 2,7% MgO; siarka – 20% SO3; bor – 0,015% B; żelazo – 0,20% Fe; mangan – 0,02% Mn; cynk 0,02% Zn.

Co wyróżnia YaraMila™ Complex:

– odpowiednio zbilansowany skład – dostarcza składniki w odpowiednich proporcjach;

– odpowiednio dobrane formy składników pokarmowych – azot w dwóch formach, równomiernie uwalniany podczas wegetacji, fosfor z dodatkiem formy polifosforanowej, aktywnej i nieulegającej silnemu wiązaniu przez glebę, potas w formie siarczanowej, poprawiającej jakość plonu u wszystkich grup roślin, szczególnie ważny dla grupy upraw wrażliwych na chlorki;

– wysoka zawartość siarki, magnezu i mikroelementów, polepszająca wykorzystanie głównych składników pokarmowych – azotu, fosforu i potasu;

– bardzo dobra rozpuszczalność – dzięki obecności formy azotanowej, która inicjuje pobieranie wody oraz właściwościom fizycznym granul typu „prill”, nawóz rozpuszcza się szybko, uwalniając składniki pokarmowe;

– doskonałe parametry fizyczne – odpowiednia granulacja, twardość, ciężar nasypowy, niska zawartość pyłu powoduje iż nawóz łatwo i precyzyjnie się rozsiewa, dostarczając jednakową ilość składnika pokarmowego na całą powierzchnię uprawy.

Zalecenia stosowania:

YaraMila™ Complex jest nawozem do przygotowania gleby przed siewem lub sadzeniem roślin, a także do stosowania pogłównego. YaraMila™ Complex jest stosowany w uprawach:
warzyw gruntowych w polu, warzyw uprawianych pod osłonami w gruncie, wieloletnich upraw sadowniczych (ziarnkowych, pestkowych, jagodowych), jak również do przygotowania podłoża dla upraw roślin ozdobnych.

Jednorazowa dawka w zależności od rodzaju uprawy, systemu nawożenia oraz zasobności gleby od 150 do 950 kg/ha.

YaraMila™ Complex w uprawach pod osłonami jest stosowany pogłównie przede wszystkim w przypadku braku systemów umożliwiających podawanie nawozów łącznie z podlewaniem.

Przygotowanie substratów torfowych i innych podłoży ogrodniczych – 0,5–2 kg nawozu/1 m3 podłoża.

Przygotowanie gleby w szklarni/tunelu – przeciętnie 5–15 kg nawozu /100 m2, rozsypać równomiernie i wymieszać z 20-cm warstwą podłoża.

Nawożenie pogłówne – stosować wysiew ręczny w jednorazowych dawkach nie większych niż 2–4 kg/100 m2 w zależności od zasobności gleby i wymagań roślin.

ZOBACZ: http://www.sadownictwo.co/YaraMila Complex 



Zabezpieczanie sprzętu nawadniającego przed zimą

Przed zimą należy odpowiednio zabezpieczyć cały sprzęt nawadniający, który służył do podlewania ogrodu podczas sezonu. Gdzie i jak przechowywać sprzęt nawadniający? Jak zabezpieczyć podziemną instalację nawadniającą?

Węże ogrodowe


Węże ogrodowe, zraszacze czy złączki po opróżnieniu z wody należy przenieść do pomieszczenia, gdzie temperatura jest zawsze dodatnia. Leżąc na mrozie, mogłyby popękać. Woda, zamarzając, zwiększa swoją objętość i nawet niewielka jej ilość pozostawiona w elementach nawadniających może je uszkodzić.




Pistolety i zraszacze ogrodowe

Do nadchodzącej zimy trzeba też przygotować podziemną instalację nawadniającą.
Przed zimą trzeba również zdemontować sterowniki i elektrozawory sterujące nawadnianiem, które są zamontowane na dworze, i przenieść je do pomieszczenia zabezpieczonego przed mrozem.

Niekiedy instalacje mają zawory odwadniające, które automatycznie się otwierają, gdy ciśnienie w przewodach spada poniżej wartości deklarowanej przez producenta (na przykład 0,2 bara). To oznacza, że zawsze, kiedy podlewanie jest wyłączone, resztka wody sama wypływa z rur. Takie rozwiązanie jest jednak rzadko stosowane (zwłaszcza w dużych systemach nawadniania), ponieważ przewody wodne na całej długości muszą być układane w ziemi ze spadkiem. Z większości instalacji wodę trzeba usunąć przed nadejściem mrozu za pomocą sprężonego powietrza z kompresora. Należy oddzielnie opróżniać z wody każdą sekcję podlewającą, pilnując, żeby ciśnienie w przewodach nie wzrosło powyżej 2,5 bara w przypadku linii kroplujących i 4 barów w przypadku sekcji zraszaczy. Opróżnianie systemu podlewania wymaga wprawy, dlatego lepiej zatrudnić do tego firmę zajmującą się pielęgnacją ogrodów.

(artykuł z portalu poradnikogrodniczy.pl)

Akcesoria do nawadniania


Zwijacz węża naścienny

piątek, 24 października 2014

Pielęgnacja trawnika jesienią

Gdy kolorowe jesienne liści zaczynają powoli opadać oznacza to, że już pora szczególnie zadbać o trawnik, tak by po zimie z radością przywitał wiosnę pyszniąc się zielenią.

 

Koszenie trawnika na jesieni

Ostatnie koszenie trawnika wykonuje się zwykle pod koniec października. Dobór kosiarki jest tu bardzo zależny od wielkości i charakteru ogrodu.

Przy zakupie kosiarki należy przede wszystkim zwrócić uwagę na długość noży. Dzięki większej szerokości koszenia, szybciej i sprawniej uporamy się nawet z mocno wyrośniętym trawnikiem, ale trudniej pozbędziemy się trawy wokół drzew, krzewów i w pobliżu ogrodzeń. Istotna jest również funkcja regulowania wysokości koszenia, która może okazać się niezastąpiona na nierównym terenie.
Kosiarki, prócz strzyżenia, mogą również zbierać resztki trawy do pojemników, a nawet "przerobią" je na nawóz. Maszyny z taką funkcją tną źdźbła na różnej wysokości, dzięki czemu powstaje rozdrobniony materiał, który następnie jest równomiernie rozrzucany po powierzchni trawnika. Decydując się na kupno takiej maszyny należy kosić trawnik regularnie i dodatkowo go napowietrzać.

Żyłki tnące do kos spalinowych



Podkaszarki (kosy spalinowe) są niezastąpione tam, gdzie kosiarka nie wjedzie. Pozwalają na szybkie przycięcie krawędzi trawnika oraz na dokładne kształtowanie i koszenie mniej dostępnych fragmentów murawy. Podkaszarki wyposażone są w napęd elektryczny, akumulatorowy lub spalinowy.



Nawożenie trawnika na jesieni

Nawozy do trawników jesienne

Dostarczenie jesienią poszczególnych składników mineralnych spowoduje lepszy wzrost trawy na drugi rok.
Najlepiej użyć gotowych, wieloskładnikowych nawozów mineralnych. Jeśli dysponujemy naturalnym nawozem w postaci kompostu, możemy go używać bez ograniczeń.
Nawożenie trawnika
kompostem poprawia strukturę gleby, dostarcza składników pokarmowych i pobudza życie mikrofauny.

 

 Usuwanie liści

Usunięcie liści z powierzchni trawnika zapobiegnie gniciu murawy podczas zimy. Zaniechanie tej czynności zaowocuje wiosną nieestetycznie wyglądającymi łysymi plackami. Warstwa pozostawionej materii organicznej sprzyja również rozwojowi niepożądanych chorób wywołanych przez grzyby.

(artykuł na podstawie zielonyogrodek.pl)

Obrzeża trawnikowe


czwartek, 23 października 2014

Agrowłókniny ściółkujące - jak stosować

Agrowłókniny ściółkujące - różne rozmiary
ZAPRASZAMY

Agrowłókninę możemy też wykorzystać do ściółkowania gleby. Do tego celu służy agrowłóknina czarna o grubości 50g/m². Ściółkowanie agrowłókniną czarną zabezpiecza rośliny przed rozwojem chwastów, szkodnikami glebowymi i pomaga utrzymać wilgoć w glebie. Kolejną zaletą jest wzrost temperatury gleby dzięki okryciu, co z kolei sprzyja rozwojowi systemu korzeniowego i przyspiesza wzrost roślin.

Agrowłóknina czarna, w odróżnieniu od często stosowanej folii czarnej, jest przepuszczalna dla wody. Dzięki temu woda z opadów dociera do przykrytej gleby i nie dochodzi do braku wody dla roślin uprawianych na glebie ściółkowanej (ten problem występuje często przy ściółkowaniu nieprzepuszczającą wody folią).

Najlepsze wyniki uzyskuje się przy ściółkowaniu gleby agrowłókniną w uprawie warzyw ciepłolubnych, takich jak pomidory, ogórki, papryka, melon, arbuz, a także sałata i truskawki. Wówczas włókninę układamy pasami, pomiędzy rzędami roślin. W podobny sposób agrowłóknina ściółkująca może być stosowana w uprawie rozsady kwiatów.

Szpilki mocujące do
agrowłókniny ściółkującej

W ogrodach przydomowych coraz częściej stosuje się agrowłóknię do ściółkowania gleby pomiędzy roślinami na rabatach ozdobnych. W ten sposób ograniczamy rozwój chwastów, które nie mogą się przebić się przez warstwę włókniny. Po rozłożeniu agrowłókniny wysypujemy na nią korę ogrodową lub żwirek. Dzięki temu agrowłóknina ściółkująca nie będzie widoczna, a powierzchnia rabaty będzie wyglądać naturalnie. Pamiętajmy jednak aby przed rozłożeniem agrowłókniny ściółkującej na rabacie, odpowiednio przygotować glebę, oczyścić ją z chwastów i odpowiednio użyźnić.

(artykuł z portalu poradnikogrodniczy.pl)

środa, 22 października 2014

Donice kaskadowe COUBI - zioła w domu przez cały rok



 
Doniczka Coubi DKN3003 to potrójna doniczka kaskadowa z serii Coubi Family.
Pomieści cały ziołowy ogródek! Zwraca uwagę oryginalnym kształtem i przemyślną konstrukcją.
Prosta do złożenia. Dzięki specjalnym wgłębieniom w dnie, gdzie zbiera się nadmiar wody, można ją także rozdzielić i używać jako 3 odrębnych doniczek.
Wymiary: Szerokość 29,5cm, średnica 29,5cm, wysokość 38cm



  Obecnie dostępne kolory:
  • biały
  • pistacjowy
  

ZAPRASZAMY:
       
           link: DONICZKI COUBI NA ZIOŁA







Zioła w domu - uprawa w doniczkach, jak sadzić, kiedy siać


Zioła w domu, uprawiane w doniczkach, to doskonały sposób aby świeże zioła mieć zawsze pod ręką. Szczególnie jeśli doniczki z ziołami ustawimy na parapecie w kuchni. Wówczas w każdej chwili można je dodać do potraw i cieszyć się ich smakiem i aromatem.
Uprawa ziół w domu ma wiele zalet. Nie tylko pozwala mieć świeże zioła zawsze pod ręką ale też daje nam pewność, że zjadane przez nas zioła są uprawiane bez sztucznych nawozów i innych zbędnych dodatków. Sporo ziół ma dość niewielkie wymagania uprawowe, dlatego też są to dobre rośliny dla osób które nie mają dużego doświadczenia w uprawie roślin, a chciały by cieszyć się swoją własną uprawą w domu.


Jakie zioła uprawiać w domu

W pojemnikach i doniczkach może być uprawiana zdecydowana większość ziół. Nie tylko na słonecznym parapecie kuchennym ale też na balkonie lub tarasie. Możemy je uprawiać w pojemnikach rozstawionych na półkach przy ścianach czy też doniczkach wiszących. Uprawa ziół w doniczkach na balkonie ma tę zaletę, że na okres zimy, delikatne zioła można przenieść do pomieszczeń i uprawiać jak inne zioła w domu.
Z ziół jednorocznych polecam: bazylię, cząber i majeranek. Koper natomiast bywa kapryśny w uprawie doniczkowej.
Z ziół dwuletnich obowiązkowa jest pietruszka. Nie tylko łatwa w uprawie ale i często używana w kuchni. Warto też zwrócić uwagę na kminek.
Z ziół bylinowych (wieloletnich) warto posadzić melisę, miętę, oregano, lebiodkę, rozmaryn lekarski i tymianek.


Jak uprawiać zioła w domu

Do uprawy ziół w domu wybierz miejsce dobrze nasłonecznione. Najlepiej parapet okienny (byle nie okno od północy).

Kiedy i jak siać zioła w domu?
Większość ziół można uprawiać z wysiewu nasion. Idealnym okresem na wysiew jest końcówka zimy (początek marca). Wówczas dzień będzie już wystarczająco długi aby Twoje siewki miały odpowiednią porcję słońca. Jeżeli jednak chcesz mieć świeżą dostawę ziół w okresie zimowym, nasiona wysiej także w lipcu lub sierpniu. W ten sposób będziesz cieszyć się smakiem ziół przez cały rok!

Nasiona ziół wysiewa się najpierw do niewielkich pojemników (mogą być to małe doniczki, opakowania po jogurtach itp.) z otworami w dnie. Przez otwory odpłynie nadmiar wody po podlewaniu. Najlepiej użyć specjalnej ziemi do wysiewu nasion. Taka ziemia jest odkażona i dzięki temu zmniejszysz ryzyko chorób delikatnych siewek.

Gdy siewki podrosną, przesadź je do docelowych, większych doniczek. Te mogą być już wypełnione zwykłą ziemią dla roślin doniczkowych, wymieszaną dla rozluźnienia z piaskiem. Bardziej wymagający mogą kupić specjalną mieszankę ziemi dla warzyw i ziół.

Na dnie każdej doniczki z ziołami umieść warstwę drenażową z drobnych kamyków lub keramzytu (zapobiega zaleganiu wody na dnie doniczki).


Jak pielęgnować zioła w domu

Zioła potrzebują dużo wilgoci. Przesuszone już nie odżyją. Zioła w domu podlewaj więc regularnie, ale uważaj też żeby nie przelać. Do podlewania możesz używać wody prosto z kranu, ale zioła będą lepiej rosły podlewane wodą o temperaturze pokojowej, odstawioną w konewce przynajmniej na dobę.Zioła uprawiane w doniczkach najlepiej rosną w temperaturze od 15 do 20°C. Lepiej ich zatem nie przegrzewać. Nie narażaj ich też na przeciągi. Jeżeli otwierasz okno, przy którym uprawiasz zioła, to na czas wietrzenia odstaw rośliny nieco dalej.

Zioła jednoroczne rosnące w świeżej, dobrej jakościowo ziemi, poradzą sobie bez dodatkowego nawożenia. Zioła wieloletnie zasilaj nawozem płynnym co 2 tygodnie, szczególnie późną wiosną i latem. Stosuj wyłącznie nawozy oparte o składniki naturalne.


Zioła z sadzonek w doniczce

Oczywiście zakup nasion to nie jedyny sposób na rozpoczęcie uprawy ziół. Można też kupić gotowe sadzonki w doniczkach, coraz częściej sprzedawane w marketach spożywczych. Wybieraj tylko rośliny zdrowe, o dobrym wyglądzie. Przechyl je i zobacz czy pod spodem liści nie ma rdzawych plamek lub białego nalotu. Jeżeli sadzonki mają przetrwać, to w domu trzeba je przesadzić do większych doniczek.

Sam mam jednak nie najlepsze doświadczenia z takimi sadzonkami. Ich żywotność jest wątpliwa. Kto wie w jakich warunkach były hodowane i czym pędzone? Uprawiając zioła samodzielnie "od nasionka" mamy jednak większą pewność, że uzyskane w ten sposób rośliny są zdrowe. Dlatego właśnie do wysiewu nasion Cię zachęcam.


Zbiór i przechowywanie ziół uprawianych w domu

Zbierając zioła z uprawy w domu, staraj się nie zakłócać zbytnio ich naturalnego wzrostu. Jeżeli zbierasz zioła tworzące kępy, jak np. pietruszka, zbieraj wyłącznie zewnętrzne liście. Dzięki temu pobudzisz roślinę do wypuszczania nowych pędów ze środka kępy.

Do spożycia na świeżo zioła zbieraj tuż przed posiłkiem. Jeżeli chcesz zioła przechowywać, możesz je zasuszyć lub zamrozić. Zabiegi te też trzeba przeprowadzić natychmiast po zbiorze, gdyż ścięte zioła szybko tracą swoje walory.

Suszenie ziół w domu przeprowadź w ciepłym, suchym i dobrze wietrzonym miejscu. Najlepiej je rozwiesić.

Kto się niecierpliwi, może wysuszyć zioła w kuchence mikrofalowej. Takie suszenie przeprowadza się przy minimalnej mocy urządzenia, przez 2 do 3 minut, sprawdzając stan ziół co 30 sekund (najlepiej najpierw przeprowadzić suszenie próbne małej ilości ziół). Po wysuszeniu zioła rozkrusz.

Suszone zioła przechowuje się pojemnikach ceramicznych, chroniących je przed dostępem światła i wilgoci.

Zioła w domu możesz też zamrozić. Dzięki temu lepiej zachowasz aromat pietruszki czy bazylii. Do mrożenia zioła popakuj w foliowe torebki (opisane, jakie zioło jest w środku!) i włóż do zamrażarki. Jeżeli zioła mają być w stanie zamrożenia przechowywane długo, warto je przed mrożeniem blanszować. Polega to na zanurzeniu ziół we wrzątku, a następnie schłodzeniu w lodowatej wodzie. Po tym zabiegu trzeba je osuszyć i już można mrozić.

A jeżeli chcesz uzyskać coś niezwykłego, zioła możesz też mrozić w kostkach lodu. Jest to dobry sposób przechowywania kwiatów ogórecznika i liści mięty, używanych jako dekoracyjny dodatek do napojów. Przed użyciem, kostki lodu z zamrożonymi ziołami umieść na sitku aby odsączyć wodę po rozmrożeniu. No i... smacznego!

(artykuł ze strony poradnikogrodniczy.pl)
 

wtorek, 21 października 2014

Narzędzia w sadzie - piły sadownicze i ogrodowe







Mydła potasowe - do jesiennego odkażania narzędzi ogrodniczych, mycia donic i nie tylko

BIOPON
potasowe mydło ogrodnicze
roztwór gotowy do użycia 0,5L
Mydła potasowe ogrodnicze są polecane przez producentów do mycia narzędzi ogrodniczych, szklarni, tuneli foliowych, skrzyń, donic itp. Mają również szerokie zastosowanie w rolnictwie ekologicznym i naszych przydomowych ogrodach.

Co roku w ogrodach zmagamy się z licznymi chorobami i szkodnikami roślin. Aby ułatwić sobie tę walkę wiele osób sięga po pestycydy, które niestety są szkodliwe dla otaczającego nas środowiska, a często również dla nas samych. Tymczasem zapominamy o powszechnie dostępnych, bezpiecznych środkach dopuszczonych do wykorzystania w rolnictwie ekologicznym. Jednym z takich preparatów jest mydło potasowe ogrodnicze, które może nas wesprzeć w ochronie roślin przed wieloma chorobami i szkodnikami roślin.
 Mydło potasowe (lub po prostu szare mydło w płynie) to sól potasowa kwasów tłuszczowych. Znajduje się w wykazie substancji dopuszczonych do stosowania w Unii Europejskiej w uprawach ekologicznych, a także do ochrony przed szkodnikami i chorobami roślin.

W ochronie roślin mydła potasowego możemy używać przede wszystkim jako adiuwantu, czyli dodatku wspomagającego działanie środka ochronnego. W ochronie ekologicznej, przede wszystkim jest środkiem wspomagającym działanie wyciągów i wywarów roślinnych. Mydło ogrodnicze dodane do tych preparatów tworzy błonkę na powierzchniach opryskiwanych roślin, ułatwiając przyleganie i dłuższe działanie środka ochrony.

Jednak mydło potasowe to nie tylko dodatek wspomagający środki ochrony roślin. Samodzielnie też działa zabójczo na wiele owadów, zatykając ujścia przewodów powietrznych na powierzchni ciała insektów i osuszając ich oskórek. Na przykład dostępne na rynku mydło potasowe o zapachu czosnku skutecznie zwalcza mszyce, a jego zapach odstrasza je, zapobiegając ich ponownemu pojawieniu się. Poprzez działanie odkażające mydło potasowe pomaga też eliminować liczne choroby bakteryjne i grzybowe. Poza zastosowaniem w ochronie roślin, doskonale nadaje się też do mycia narzędzi, skrzynek czy szklarni.

W ochronie roślin mydło potasowe stosuje się w stężeniu 1% do 3% (od 100 do 300 ml mydła na 10 litrów wody). W przypadku wody twardej, przed dodaniem mydła, warto dać nieco spirytusu lub denaturatu. Po rozpuszczeniu mydła można dodać wyciągi lub wywary roślinne, w zależności od tego, z jakim patogenem będziemy walczyć.

(Artykuł z portalu poradnikogrodniczy.pl)

 
BIOPON potasowe mydło ogrodnicze 0,5L <-- kliknij aby zobaczyć szczegóły produktu

Mydło potasowe do mycia narzędzi ogrodniczych, szklarni, tuneli foliowych, skrzyń, donic itp.
Wyprodukowane na bazie naturalnych olejów roślinnych.
Polecane do stosowania w domach, na działkach oraz w gospodarstwach ekologicznych.
Może być używane do oprysku roślin jako środek myjący.
Doskonale zmywa z liści martwe mszyce, kurz i inne zabrudzenia. Nie pozostawia osadów.
Produkt może być stosowany w produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami Rozporządzeń (WE) nr 834/2007 oraz (WE) 889/2008.




BIOPON potasowe mydło ogrodnicze czosnkowe 0,5L <-- kliknij aby zobaczyć szczegóły produktu

Czosnkowe mydło potasowe do mycia narzędzi ogrodniczych, szklarni, tuneli foliowych, skrzyń, donic itp. Wyprodukowane na bazie naturalnych olejów roślinnych.
Polecane do stosowania w domach, na działkach oraz w gospodarstwach ekologicznych.
Może być używane do oprysku roślin jako środek myjący.
Doskonale zmywa z liści martwe mszyce, kurz i inne zabrudzenia. Nie pozostawia osadów.
Produkt może być stosowany w produkcji ekologicznej zgodnie z przepisami Rozporządzeń (WE) nr 834/2007 oraz (WE) 889/2008.

Nawozy wieloskładnikowe - Kristalon zielony YARA



Kristalon Zielony



Producent: YARA
Wieloskładnikowy, rozpuszczalny nawóz krystaliczny wzbogacony kompletnym zestawem mikroelementów chelatowanych EDTA lub DTPA. Nawozy Kristalon™ przeznaczone są do sporządzania roztworów wodnych stosowanych w fertygacji roślin uprawianych w glebie i w podłożach mineralno-organicznych oraz do nawożenia pozakorzeniowego.

Skład nawozu i właściwości fizykochemiczne(EC w mS/cm):

azot ogólny – 18% N (w tym: 4,9% N-NO3; 3,3% N-NH4 i 9,8% N-NH2); fosfor – 18% P2O5; potas – 18% K2O; magnez – 3% MgO; siarka – 2% S; EC 0,1% roztworu – 0,9.

Zawartość mikroelementów w nawozach Kristalon™ (%):

Żelazo 0,07 (Fe) EDTA/DTPA; Mangan 0,004% ( Mn) EDTA; Cynk 0,025% (Zn) EDTA; Miedź 0,01% (Cu) EDTA; Bor 0,025% (B); 0,004% Molibden (Mo)

Co wyróżnia nawozy z serii Kristalon™:

– wysoka czystość i rozpuszczalność pozwalająca na bezpieczne stosowanie w najbardziej precyzyjnych systemach fertygacyjnych i opryskiwaczach;

– całkowity brak metali ciężkich i chlorków;

– zbalansowany zestaw makroskładników i schelatowanych mikroelementów w każdej formulacji;

– bogaty wybór formulacji umożliwiających dostosowanie nawożenia do potrzeb różnych roślin w różnych fazach rozwojowych; możliwość wzajemnego mieszania formuł;

– jednorodność, sypkość, brak pylenia oraz skłonności do zbrylania czy segregacji;

– wskaźnik kolorystyczny w celu łatwiejszej identyfikacji;

– obecność specjalnej polifosforanowej formy fosforu w Kristalonie™ Vega i Gena;

– dostępność podstawowych formulacji w zróżnicowanych opakowaniach (25 kg i 3 kg).

Sporządzanie roztworu do nawożenia pozakorzeniowego:

W zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej w nawożeniu pozakorzeniowym zwykle stosuje się od 2-5 kg/ha w jednym oprysku.

Sporządzanie pożywki do podlewania:

Pożywkę do podlewania sporządzamy w oparciu o analizę wody oraz wiedzę o potrzebach żywieniowych uprawianego gatunku rośliny w poszczególnych fazach rozwojowych.
Na 1000 litrów wody do podlewania najczęściej stosuje się od 0,5 do 2 kg nawozu Kristalon™.
Przy sporządzaniu roztworów skoncentrowanych rozpuszczamy 100–200 kg nawozu Kristalon™ w 1000 l wody pamiętając, aby zawsze w takim przypadku robić to w zbiorniku innym niż przygotowanie koncentratu saletry wapniowej.

Uprawy pod osłonami: sporządzanie roztworu do nawożenia pozakorzeniowego:

W zależności od gatunku rośliny i fazy rozwojowej w nawożeniu pozakorzeniowym, zwykle stosuje się stężenie 0,2–0,5% (0,2–0,5 kg nawozu na 100 litrów wody) z dodatkiem środka zmniejszającego napięcie powierzchniowe.



ZAPRASZAMY NA NASZĄ STRONĘ:
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...