poniedziałek, 29 maja 2017

BioCal – nowoczesny nawóz wapniowy


BioCal nawóz zawierający wapń i cynk

Opakowania: 1L i 5L

BioCal  to rozwinięcie najnowocześniejszej technologii umożliwiającej precyzyjny transport wapnia w roślinie. Imituje ona obecność auksyn w komórkach, niezbędnych do skutecznego transportowania – przemieszczania się wapnia w roślinie. Uaktywnia tzw. pompę wapniową w komórkach, dzięki czemu są one optymalnie zaopatrzone w wapń. Działa na zupełnie innej zasadzie niż nawozy tradycyjne. Ułatwia optymalną dystrybucję wapnia do wszystkich organów nawet w warunkach stresowych. Zdecydowanie zapobiega występowaniu chorób fizjologicznych (np. Tipburn, gorzka plamistość podskórna, sucha zgnilizna wierzchołkowa).

wtorek, 23 maja 2017

Choroba replantacyjna – przyczyny oraz zwalczanie zmęczenia gleby w replantowanym sadzie





Czynniki wywołujące chorobę replantacyjną
CZYNNIKI BIOTYCZNE – BAKTERIE, GRZYBY, PROMIENIOWCE

Kiedy rozpatrujemy wpływ wieloletniej uprawy na równowagę biologiczną gleby należy pamiętać, że gleba nie jest tworem martwym lecz swoistym układem bioorganomineralnym, w którym żyją mikro-, mezo- i makroorganizmy. Współdziałanie ich w środowisku sadu doprowadza do pewnego stanu, który nie jest szkodliwy dla starych drzew lecz ujemnie wpływa na nowo posadzone. Ponadto wieloletnie oddziaływanie człowieka może spowodować zmiany w biocenozie i naruszyć równowagę biologiczną. Wraz z intensyfikacją sadu możemy zaburzyć pierwotny stan środowiska, szczególnie spowodować niekorzystne zmiany w populacjach mikrofauny glebowej. Dotyczy to również wzrostu mikroorganizmów wywołujących chorobę replantacyjną. np. nicieni oraz bakterii, grzybów czy promieniowców.

piątek, 19 maja 2017

BORMAX – ekologiczne nawożenie borem

BORMAX to płynny nawóz dolistny zawierający 150 g boru (B) w 1 litrze w formie boroetanoloaminy.
Bor (B) dostarczany w nawozie BORMAX jest szybciej wchłaniany, przemieszczany i przyswajany przez rośliny niż bor dostarczany roślinom w innych formach.

Składniki g/l  % (m/m)
Bor (B) 150 11,0

BORMAX zakwalifikowany jest do stosowania w rolnictwie ekologicznym.

Producent: INTERMAG

• BORMAX stosowany profilaktycznie w uprawach roślin o wysokich wymaganiach w stosunku do boru (rośliny kapustowate, buraki, ziemniak, drzewa i krzewy owocowe, truskawka, warzywa korzeniowe) – jest najefektywniejszym źródłem boru. Jest też niezbędny w przypadku występowania warunków glebowych ograniczających dostępność tego składnika dla roślin (wysokie lub niskie pH, niedobór wody w glebie, niska zawartość substancji organicznej, kategoria agronomiczna: gleby bardzo lekkie i lekkie).
Stosowany w terminach i dawkach zalecanych w programach nawożenia poszczególnych gatunków, skutecznie zapobiega powstawaniu niedoboru boru w roślinach.
• BORMAX stosowany interwencyjnie skutecznie likwiduje niedobór boru oraz ogranicza negatywne skutki wystąpienia takiego okresowego niedoboru. Dokarmianie interwencyjne jest konieczne w przypadku gdy wystąpią wizualne objawy niedoboru boru na roślinach lub gdy wyniki analizy materiału roślinnego wskazują na zbyt niską zawartość boru (ukryte niedobory).
Bor (B) dostarczany w nawozie BORMAX korzystnie wpływa na wielkość i jakość plonu, m.in. na:
  • prawidłowy wzrost i rozwój najmłodszych części roślin: stożków wzrostu, korzeni (zwłaszcza włośnikowych – lepsze pobieranie wody i składników pokarmowych), a także pędów, pąków, owoców
  • prawidłowy przebieg procesu zapłodnienia kwiatów
  • zwiększenie efektywności pobierania składników pokarmowych
  • poprawę parametrów jakościowych plonu (np. wzrost zawartości cukru w plonie – buraki, owoce, warzywa)
  • lepszą jędrność owoców (działanie synergistyczne z wapniem)
  • zwiększenie odporności roślin na warunki stresowe w okresie uprawy.

Kup teraz —> BORMAX, opakowania 1L i 5L




Stosowanie:

BORMAX stosować nalistnie w formie roztworu wodnego. Może być stosowany łącznie z innymi preparatami, po przeprowadzeniu testu potwierdzającego możliwość mieszania.
Wyniki testów znajdują się w zakładce Tabela mieszania agrochemikaliów INTERMAG.

Proponowane zalecenia dla wybranych upraw.
Można je modyfikować uwzględniając indywidualne potrzeby roślin oraz warunki uprawowe.
Optymalne ilości cieczy użytkowej: 200–300 l/ha uprawy rolnicze, 500–1000 l/ha uprawy sadownicze, 400–600 l/ha plantacje warzyw.
PSZENICA, PSZENŻYTO     
Liczba zabiegów: do 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
Na stanowiskach z dużym deficytem boru lub w przypadku odmian zbóż wykazujących zwiększone zapotrzebowanie na bor – stosować w fazach od krzewienia do kłoszenia.
◇ krzewienie (BBCH 22–29)◇ początek wzrostu źdźbła – początek kłoszenia (BBCH 30–51)
0,2–0,5 l/ha
JĘCZMIEŃ, ŻYTO
Liczba zabiegów: do 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
Na stanowiskach z dużym deficytem boru lub w przypadku odmian zbóż wykazujących zwiększone zapotrzebowanie na bor – stosować w fazach od krzewienia do kłoszenia.
◇ początek wzrostu źdźbła – 2. kolanko co najmniej 2 cm nad kolankiem 1. (BBCH 30–32)◇ faza liścia flagowego – końcowa faza nabrzmiewania pochwy liściowej liścia flagowego (BBCH 39–45)
0,2–0,5 l/ha
RZEPAK
Liczba zabiegów: 3–5 (7). Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
Jesień
◆ faza 4.–8. liścia (BBCH 14–18)W przypadku konieczności wykonania dodatkowych zabiegów ochrony fungicydowej i regulacji łanu, zastosować BORMAX do każdego zabiegu w dawce 0,2–0,5 l/ha.
0,2–1,5 l/ha
Wiosna
◆ po ruszeniu wegetacji: początek rozwoju pędów bocznych – widoczne 6 międzywęźli (BBCH 21–36)
0,2–1,5 l/ha
◆ rozwój pąków kwiatowych (pąkowanie) – początek kwitnienia (BBCH 50–61) W przypadku konieczności wykonania dodatkowych zabiegów zwalczania szkodników w okresie pąkowania (słodyszek rzepakowy), zastosować BORMAX do każdego zabiegu w dawce 0,2–0,3 l/ha. 0,2–1,5 l/ha
SŁONECZNIK 
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ 2.–3. para liści (BBCH 14–16) 1–1,5 l/ha
◆ wzrost pędu (BBCH 30–33) 1–1,5 l/ha
LEN
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ faza jodełki (BBCH 12–19) 1–1,5 l/ha
◆ wzrost pędu głównego (BBCH 30–39) 1–1,5 l/ha
KUKURYDZA
Liczba zabiegów: 3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 2.–6. liścia (BBCH 12–16) optymalny termin zabiegu to 4 liście  0,5–1,5 l/ha
◆ faza 7. liścia – początek wzrostu źdźbła (BBCH 17–31)  0,5–1,5 l/ha
◆ rozwój źdźbła (wydłużanie pędu) – początek rozwoju wiechy (BBCH 32–51) dopóki  wysokość roślin pozwala na zabieg opryskiwaczem  0,5–1,5 l/ha
BURAK
Liczba zabiegów: 3 (do 7). Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ 4–8 liści (BBCH 14–18)  1–1,5 l/ha
◆ dziewięć i więcej liści – rozwój rozety (BBCH 19–31)  1–1,5 l/ha
◆ zakrywanie międzyrzędzi (BBCH 32–35)  1–1,5 l/ha
◇ Na plantacjach z ostrymi objawami deficytu boru zalecane dodatkowe 3–4 zabiegi co 7 dni  1–1,5 l/ha
ZIEMNIAK
Liczba zabiegów: 2–4. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ początek zakrywania międzyrzędzi – 80% zakrycia powierzchni gleby(BBCH 31–38) 1–1,5 l/ha
◆ bulwy osiągają 20–30% typowej masy (BBCH 42–43) 1–1,5 l/ha
◇ bulwy osiągają 40–60% typowej masy (BBCH 44–46) 1–1,5 l/ha
◇ bulwy osiągają 70% typowej masy – bulwy osiągają końcową masę (BBCH 47–48) 1–1,5 l/ha
SOJA
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ rozwój liści (BBCH 15–19) 1–1,5 l/ha
◆ rozwój kwiatostanu (BBCH 55–59) 1–1,5 l/ha
MAK
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ faza 4.–6. liścia właściwego (BBCH 14–16) 0,5–1,2 l/ha
◆ początek wzrostu wydłużeniowego – widoczny pąk kwiatowy  (BBCH 30–52) 0,5–1,2 l/ha
JABŁOŃ, GRUSZA 
Liczba zabiegów: 3–6. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ zielony pąk (BBCH 55–56) 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia (BBCH 60–63) 1–1,5 l/ha
◆ zasychanie kwiatów, większość płatków opada (BBCH 67) 1–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–75) 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru w częściach zdrewniałych (do wykorzystania wczesną wiosną): 2 zabiegi począwszy od 1. tygodnia po zbiorach, co 10–14 dni
(BBCH 91–93)
1–1,5 l/ha
CZEREŚNIA, WIŚNIA, ŚLIWA, BRZOSKWINIA, MORELA 
Liczba zabiegów: 3–5. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ biały pąk (BBCH 57–59) 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia (BBCH 60–64) 1–1,5 l/ha
◆ koniec kwitnienia (BBCH 67–69) 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru w częściach zdrewniałych (do wykorzystania wczesną wiosną):  dwa zabiegi przed naturalnym opadnięciem liści, co 10–14 dni
(BBCH 91–93)
1–1,5 l/ha
AGREST
Liczba zabiegów: 1–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ po ruszeniu wegetacji, w okresie rozwoju pąków i liści 1–1,5 l/ha
◆ w okresie rozwoju owoców 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru w częściach zdrewniałych (do wykorzystania wczesną wiosną): zabieg wykonać przed naturalnym opadnięciem liści 1–1,5 l/ha
MALINA owocująca na pędach jednorocznych  
Liczba zabiegów: 2–5. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ pędy osiągają długość 10–60% długości końcowej (BBCH 31–36) 1–1,5 l/ha
◆ rozwój kwiatostanu (BBCH 51–54) 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia (BBCH 60–63) 1–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–76) 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru do wykorzystania wczesną wiosną: zabieg wykonać przed naturalnym opadnięciem liści (BBCH 93–95) 1–1,5 l/ha
MALINA owocująca na pędach dwuletnich  
Liczba zabiegów: 2–5. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój kwiatostanu (BBCH 51–54) 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia (BBCH 60–63) 1–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–76) 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru (do wykorzystania wczesną wiosną): dwa zabiegi co 10–14 dni wykonać przed naturalnym opadnięciem liści (BBCH 91–95) 1–1,5 l/ha
PORZECZKA
Liczba zabiegów: 2–5. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój kwiatostanu (BBCH 51–54) 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia (BBCH 60–63) 1–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–76) 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru do wykorzystania wczesną wiosną:
1–2 zabiegi co 10–14 dni wykonać przed naturalnym opadnięciem liści (BBCH 91–95)
1–1,5 l/ha
BORÓWKA AMERYKAŃSKA
Liczba zabiegów: 3–6. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój pąków 1–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia 1–1,5 l/ha
◇ koniec kwitnienia – rozwój owoców 1–1,5 l/ha
◆ bezpośrednio po zbiorze owoców 1–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru (do wykorzystania wczesną wiosną): 1–2 zabiegi co 10–14 dni wykonać przed naturalnym opadnięciem liści 1–1,5 l/ha
WINOROŚL
Liczba zabiegów: 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ początek kwitnienia (BBCH 61) 0,5–1,5 l/ha
◆ koniec kwitnienia (BBCH 69) 0,5–1,5 l/ha
TRUSKAWKA
Liczba zabiegów: 3–6. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ pierwsze zamknięte pąki kwiatowe – pojawiają się kwiaty (BBCH 57–58) 0,5–1,5 l/ha
◆ od początku do pełni kwitnienia (BBCH 60–65) 0,5–1,5 l/ha
◆ zasychanie kwiatów, większość płatków opada (BBCH 67) 0,5–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–76) 0,5–1,5 l/ha
◇ jesienią w celu zwiększenia zimotrwałości i zmagazynowania boru (do wykorzystania wczesną wiosną): 1–2 zabiegi co 10–14 dni wykonać przed naturalnym opadnięciem liści, (BBCH 91–95) 0,5–1,5 l/ha
POMIDOR 
Liczba zabiegów: 3–4. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwinięty 8. liść właściwy na pędzie głównym – 9 i więcej liści na pędzie głównym (BBCH 18–19) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczny 1.–3. kwiatostan ( BBCH 51–53) 0,5–1,5 l/ha
◆ początek kwitnienia: otwarte pierwsze kwiaty w 1.–3. kwiatostanie (BBCH 61–63) 0,5–1,5 l/ha
◇ widoczny 4.–6. kwiatostan (BBCH 54–56) 0,5–1,5 l/ha
PAPRYKA, OBERŻYNA
Liczba zabiegów: 3–4. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwinięty 3.–8. liść właściwy na pędzie głównym (BBCH 13–18) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczny 1.–3. pąk kwiatowy ( BBCH 51–53) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczne 9 lub więcej pąków kwiatowych – początek kwitnienia (BBCH 59–61) 0,5–1,5 l/ha
◇ rozwój owoców (BBCH 71–76) 0,5–1,5 l/ha
OGÓREK 
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój pędów bocznych pierwszego rzędu (BBCH 21–29) 0,5–1,5 l/ha
◆ na pędzie głównym widoczny zawiązek 1.–2. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 51–52) 0,5–1,5 l/ha
◇ pierwszy owoc na pędzie głównym osiągnął typowy kształt i wielkość (BBCH 71) 0,5–1,5 l/ha
DYNIA, KABACZEK
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój pędów bocznych pierwszego rzędu (BBCH 21–29) 0,5–1,5 l/ha
◆ na pędzie głównym widoczny zawiązek 1.–2. pąka kwiatowego na wydłużonej szypułce (BBCH 51–52) 0,5–1,5 l/ha
◇ pierwszy owoc na pędzie głównym osiągnął typowy kształt i wielkość (BBCH 71) 0,5–1,5 l/ha
WARZYWA CEBULOWE 
Liczba zabiegów: do 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ rozwój liści (BBCH 14–19)
0,5–1,5 l/ha
◇ początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru (BBCH 41–43) 0,5–1,5 l/ha
BROKUŁ
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ za 5.–7. liścia (BBCH 15–17) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczny 3.–8. pęd boczny  (BBCH 23–28) 0,5–1,5 l/ha
◇ początek rozwoju róży – róża osiąga 50% typowej wielkości (BBCH 41–45) 0,5–1,5 l/ha
KALAFIOR
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 5.–6. liścia (BBCH 15–16) 0,5–1,5 l/ha
◆ początek rozwoju róży – róża osiąga 20% typowej wielkości (BBCH 41–42) 0,5–1,5 l/ha
◇ róża osiąga 40–50% typowej wielkości (BBCH 44–45) 0,5–1,5 l/ha
KAPUSTA głowiasta biała, głowiasta czerwona, włoska
Liczba zabiegów: 3–4. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 5.–6. liścia (BBCH 15–16) 0,5–1,5 l/ha
◇  faza 7. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 17–19) 0,5–1,5 l/ha
◆ zaczynają tworzyć się główki (BBCH 41) 0,5–1,5 l/ha
◆ główka osiąga 40–50% typowej wielkości (BBCH 44–45) 0,5–1,5 l/ha
KAPUSTA PEKIŃSKA
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 3.–5. liścia (BBCH 13–15) 0,5–1,5 l/ha
◇ faza 7. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 17–19) 0,5–1,5 l/ha
◆ zaczynają tworzyć się  główki  (BBCH 41) 0,5–1,5 l/ha
KAPUSTA BRUKSELSKA
Liczba zabiegów: 2–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 5.–6. liścia (BBCH 15–16) 0,5–1,5 l/ha
◆ główny pęd osiąga 30–70% wysokości typowej dla odmiany (BBCH 33–37) 0,5–1,5 l/ha
◇ początek rozwoju pąków bocznych – 50% rozgałęzień mocno zamkniętych (BBCH 41–45) 0,5–1,5 l/ha
KALAREPA, RZODKIEWKA
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◇ faza 5. liścia – faza 9 lub więcej liści (BBCH 15–19) 0,5–1,5 l/ha
◆ zaczyna się tworzyć zgrubienie (BBCH 41) 0,5–1,5 l/ha
JARMUŻ
Liczba zabiegów: 1–2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 5.–7. liścia (BBCH 15–17) 0,5–1,5 l/ha
◇ główny pęd osiągnął 30–50% ostatecznej długości typowej dla odmiany (BBCH 33–35) 0,5–1,5 l/ha
MARCHEW, PIETRUSZKA, PASTERNAK 
Liczba zabiegów: 3–4. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 5.–7. liścia właściwego (BBCH 15–17) 0,5–1,5 l/ha
◆ faza 8. liścia właściwego – 9 lub więcej liści (BBCH 18–19) 0,5–1,5 l/ha
◇ początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru – korzeń osiąga 60% typowej średnicy (BBCH 41–46) 0,5–1,5 l/ha
◆ korzeń osiąga 70–80% typowej średnicy (BBCH 47–48) 0,5–1,5 l/ha
SELER
Liczba zabiegów: 1–3. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ faza 6.–8. liścia właściwego (BBCH 16–18) 0,5–1,5 l/ha
◇ początek rozwoju części roślin przeznaczonych do zbioru – korzeń osiąga 40% typowej średnicy (BBCH 41–44) 0,5–1,5 l/ha
◇ korzeń osiąga 50–70% typowej średnicy (BBCH 45–47) 0,5–1,5 l/ha
GROCH
Liczba zabiegów: 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój liści i pędów (BBCH 15–39) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczny zaczątek 1. pąka kwiatowego na zewnątrz liści – widoczne pierwsze pojedyncze pąki kwiatowe na zewnątrz liści nadal zamknięte (BBCH 51–55) 0,5–1,5 l/ha
FASOLA 
Liczba zabiegów: 2. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwój pędów bocznych (BBCH 21–29) 0,5–1,5 l/ha
◆ widoczne pierwsze pąki kwiatowe – pierwsze pąki kwiatowe wydłużają się (BBCH 51–55) 0,5–1,5 l/ha
ROZSADA WARZYW
Liczba zabiegów: 1. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ rozwinięty 1. liść – faza 3. liścia (BBCH 11–13) opryskiwanie
roztwór 0,25–0,3%
(0,25–0,3 l
w 100 l wody)
UPRAWY MAŁOOBSZAROWE i HOBBYSTYCZNE 
Liczba zabiegów: 2–5. Proponowane terminy stosowania (◆ terminy optymalne, ◇ terminy opcjonalne/uzupełniające):
◆ po ruszeniu wegetacji, od wczesnych faz rozwojowych co 7–28 dni opryskiwanie
roztwór 0,25–0,3%
(0,25–0,3 l
w 100 l wody)

Źródło: materiały prasowe producenta

środa, 17 maja 2017

Pehametr glebowy - tester pH przydatny w ogrodzie, sadzie i uprawie warzyw

 
Tester pH ( pehametr, kwasomierz glebowy) - to urządzenie niezwykle przydatne zarówno w ogrodzie ozdobnym (rośliny iglaste, azalie, rododendrony, hortensje - pH gleby w ich uprawie ma ogromne znaczenie),
sadzie i jagodniku (zwłaszcza uprawy borówki, żurawiny) czy przy uprawie warzyw.

Szybki i prosty pomiar umożliwi nam podjęcie decyzji dotyczących nawożenia, wapnowania, wyboru stanowiska do uprawy.

Bardzo pomocny zwłaszcza teraz wiosną.

Urządzenie łatwe w obsłudze, błyskawiczny odczyt.

Zapraszamy do zakupu:
www.sadownictwo.co/tester-ph,-pehametr

poniedziałek, 15 maja 2017

Polecamy na wycieczkę: Arboretum w Bolestraszycach

Miłośnikom pięknych ogrodów polecamy Arboretum w Bolestraszycach.
Bogactwo roślin, świetne ogrodowe aranżacje, spokój i zieleń. Trudno stamtąd wyjść.
Świetne miejsce na niedzielną wycieczkę. Naprawdę warto!
 

czwartek, 11 maja 2017

TREOL 770 EC – ekologiczny preparat owadobójczy i roztoczobójczy




Środek owadobójczy i roztoczobójczy w formie koncentratu, na bazie oleju parafinowego, przeznaczony do stosowania wczesnowiosennego w celu zwalczania form zimujących niektórych szkodników. Przeznaczony do ochrony drzew owocowych oraz świerka, modrzewia i cisa. Skuteczny do zwalczania m.in przędziorka owocowca, przędziorka sosnowca i ochojnika. Liczne doświadczenia prowadzone w wielu ośrodkach naukowych wskazują, że oprócz wyżej wymienionych szkodników, preparaty na bazie oleju parafinowego, użyte wczesną wiosną, istotnie ograniczają liczebność także innych szkodników np.: tarczników, miseczników, innych gatunków przędziorków, mszyc.


Skład: olej parafinowy – 770g/1l


Dostępne małe i duże opakowania –>>>  www.sadownictwo.co/TREOL 770 EC



ZAKRES STOSOWANIA, TERMINY I DAWKI

Rośliny sadownicze


1. JABŁOŃ, ŚLIWA

przędziorek owocowiec.
Opryskiwać od fazy pękania pąków do początków stadium „mysiego uszka”, najlepiej na początku
wylęgu larw z jaj zimowych, który zbiega się z fazą zielonego pąka kwiatowego jabłoni.
Zalecane stężenie: 1,5% (1,5 l środka w 100 litrach wody).2. ŚWIERK
przędziorek sosnowiec (jaja zimowe)
Opryskiwać w okresie wczesnowiosennym do momentu ruszenia wegetacji.
Zalecane stężenie: 1,5%. (15 ml środka w 1 litrze wody).3. MODRZEW
ochojnik świerkowo-modrzewiowy (zimujące stadia – larwy).
Opryskiwać w okresie wczesnowiosennym do momentu ruszenia wegetacji.
Zalecane stężenie: 1,5%. (15 ml środka w 1 litrach wody). UWAGI:
1. Środek stosować w temperaturze powyżej 0o
C, podczas pogody bezwietrznej i bezdeszczowej.
2. Opryskiwać rośliny tak, aby ciecz spływała z pni i gałęzi
III. OKRES KARENCJI
(okres od dnia ostatniego zabiegu do dnia zbioru roślin przeznaczonych do konsumpcji):
Jabłoń, śliwa, świerk, modrzew – NIE DOTYCZY.

IV. OKRES PREWENCJI DLA PSZCZÓŁ, LUDZI I ZWIERZĄT

(okres zapobiegający zatruciu):
NIE DOTYCZY.

V. SPORZĄDZANIE CIECZY UŻYTKOWEJ

Przed przystąpieniem do sporządzania cieczy użytkowej dokładnie ustalić potrzebną jej ilość.
Zawartością opakowania przed użyciem wstrząsnąć.  Odmierzoną  ilość środka wlać do zbiornika opryskiwacza   napełnionego   częściowo  wodą   (z  włączonym mieszadłem)   i   uzupełnić  wodą   do potrzebnej ilości. Po wlaniu środka do zbiornika opryskiwacza nie wyposażonego w mieszadło hydrauliczne ciecz mechanicznie wymieszać.
Opróżnione   opakowania   przepłukać   trzykrotnie   wodą,   a   popłuczyny   wlać   do   zbiornika opryskiwacza z cieczą użytkową.
Po pracy aparaturę dokładnie wymyć.

VI. PRZECHOWYWANIE

Przechowywać z dala od źródeł ciepła.
Przechowywać wyłącznie w oryginalnym opakowaniu w  temperaturze nie niższej  niż  0 C  i  nie wyższej niż 30o C.
Chronić przed dziećmi
Nie przechowywać razem z żywnością, napojami i paszami dla zwierząt.

VII. WARUNKI BEZPIECZNEGO STOSOWANIA ŚRODKA OCHRONY ROŚLIN

Nie jeść i nie pić oraz nie palić tytoniu podczas stosowania produktu.
Nosić odpowiednią odzież ochronną i odpowiednie rękawice ochronne.
W razie połknięcia niezwłocznie zasięgnij porady lekarza – pokaż opakowanie lub etykietę.
Resztki cieczy użytkowej rozcieńczyć wodą i wypryskać na powierzchni poprzednio opryskiwanej.
Wodę użytą do mycia aparatury wypryskać na powierzchni  uprzednio opryskiwanej,   stosując  te same środki ochrony osobistej.

Informujemy, że publikowane na niniejszych stronach treści mają wyłącznie charakter informacyjny. W celu zapoznania się ze szczegółowymi informacjami na temat produktów i ich stosowania, prosimy o zapoznanie się z etykietą środka ochrony roślin.
Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu.

wtorek, 9 maja 2017

Dereń jadalny – właściwości, uprawa i odmiany


W ostatnich czasach coraz większym zainteresowaniem cieszy się bioróżnorodność upraw i rośnie popyt na gatunki mało znane o wysokiej zawartości witamin, antyoksydantów i biostymulatorów. W początkach rolnictwa człowiek uprawiał ok. 7 tys. gatunków roślin, a obecnie z powodu uprzemysłowienia upraw ich liczba nie przekracza 200. Ten brak różnorodności sprzyja rozwojowi chorób cywilizacyjnych spowodowanych złym odżywianiem. Warto więc sięgać po ciekawe, mało znane rośliny, które urozmaicą nasze menu i zapewnią nam dodatkową porcję witamin i korzystnych dla zdrowia składników odżywczych.

Jedną z roślin o takich wybitnie prozdrowotnych właściwościach owoców jest dereń jadalny, czyli dereń właściwy (Cornus mas L.). Do rodzaju dereń (Comus sp.)  zaliczamy ok. 40 gatunków występujących głównie w strefie klimatu umiarkowanego półkuli północnej. Zasięg występowania derenia jadalnego rozciąga się od południowej i środkowej Europy, aż po Kaukaz i środkową Azję. Gatunek występuje na słonecznych stanowiskach w lasach górskich, na kamienistych zboczach, a na terenach nizinnych na cieplejszych stanowiskach. Czasami można go znaleźć w innych miejscach, gdzie tworzy skupiska powstałe ze zdziczałych egzemplarzy.
Dereń znany jest od czasów prehistorycznych. Jego nasiona znaleziono na terenie wykopalisk archeologicznych z epoki neolitu. W starożytności dereń był cennym surowcem zielarskim — Hipokrates zalecał picie naparów z liści i kory (mają one właściwości ściągające, przeciwbiegunkowe). W Cesarstwie Rzymskim niedojrzałe owoce derenia były kiszone. W średniowiecznych zapiskach klasztornych dereń często jest wymieniany jako cenna roślina owocodajna i lecznicza. Drewno ze względu na niezwykłą twardość i trwałość (por. łac. cornus = róg) było wykorzystywane do produkcji broni, a także w kołodziejstwie i produkcji kół zębatych do zegarów. Według zapisków w 1797 r. znanych było już 12 odmian derenia o owocach od białawych, żółtych do ciemnobordowych. Z owoców derenia wytwarza się soki, marmolady i galaretki. Produkuje się z niego wina, a także uważaną za jedną z najlepszych nalewek — dereniówkę. Dzięki bardzo wysokiej zawartości kwasów organicznych owoce derenia mogą służyć do naturalnego zakwaszania innych przetworów owocowych.


Charakterystyka gatunku



Dereń jadalny
najczęściej występuje jako wysoki krzew (2-6 m) lub niskie drzewo o gęstej, kulistej lub kulisto-spłaszczonej koronie do 8 m wysokości. Cechą charakterystyczną tego gatunku jest powolny wzrost oraz długowieczność. Ostateczne wymiary może osiągać nawet w ciągu 100 lat, znane są egzemplarze w doskonałej kondycji liczące po kilkaset lat (bogatą kolekcję dereni posiada arboretum w Boletraszycach). Liście są całobrzegie, gładkie, jajowato-eliptyczne, o charakterystycznym spiczastym zakończeniu. Na pędzie ułożone są one naprzeciwlegle. Dolna strona blaszki liściowej jest jaśniejsza, a w pobliżu ogonka liściowego biało omszona. Dereń jadalny jest jedną z najwcześniej kwitnących roślin sadowniczych. Przy sprzyjającej pogodzie pierwsze kwiaty pojawiają się już w lutym, pełnia kwitnienia przypada najczęściej na marzec, ale na chłodniejszych stanowiskach kwitnienie może się przeciągnąć aż do kwietnia. Z jednego pąka kwiatowego rozwija się 15-25 pojedynczych żółtych kwiatów (zdjęcie tytułowe) zebranych w baldaszki. Rośliny w okresie kwitnienia wyglądają bardzo okazale, stanowią jeden z pierwszych pożytków dla pszczół. Z obserwacji wynika, że zarówno pąki kwiatowe, jak i same kwiaty są bardzo odporne na mróz. Dereń jest rośliną w pewnym stopniu samopylną, ale do dobrego owocowania wymaga stosowania zapylaczy np. innych odmian derenia, by obficie owocować (wyjątkami są odmiany obcopylne, wymagające zapylaczy).
Owoce to typowe pestkowce, w zależności od odmiany są żółte, jasno-czerwone, poprzez karminowe, szkarłatne, do prawie czarnych. Są one kuliste, czasem gruszkowate, ale najczęściej spotyka się podłużne, owalne, przypominające oliwki (1,5-2,0 cm długości; 1,2 cm szerokości). Masa pojedynczego owocu wynosi 1,2-2,6 g, zaś odmiany wielkoowocowe dają przeważnie owoce do 4 – 5 g. Udział nasion w owocu wynosi 30%, ale u najlepszych odmian sięga zaledwie 10%. Pestka jest najczęściej zrośnięta z miąższem. Dojrzewanie owoców rozpoczyna się przeważnie pod koniec sierpnia i trwa do końca września; cechą niekorzystną niektórych odmian derenia jest nierównomierne dojrzewanie, a także osypywanie się owoców. Miąższ owoców jest soczysty, cierpko-kwaśny. Owoce mają niezwykle cenne składniki odżywcze, witaminę C (60-120 mg/100 g), kwasy organiczne (1,0-7,3%) oraz antocyjany (0,4%). Zawartość ekstraktu zależy od stopnia dojrzałości owoców (12-20%).

Stanowisko do uprawy

Dereń jest rośliną niewybredną w odniesieniu do gleby. Dobrze znosi gleby ubogie i suche, toleruje także duże zasolenie typowe dla terenów miejskich. Dereń lubi gleby wapienne (pH 7-7,5), ale całkiem dobrze rozwija się również na stanowiskach kwaśnych. Jednak najlepsze plonowanie uzyskuje się na glebach żyznych, zasobnych w składniki mineralne, o uregulowanych stosunkach wodnych. Derenie źle znoszą gleby podmokłe, o słabej aeracji. Są to rośliny wybitnie światłolubne. Należy unikać zastoisk mrozowych oraz terenów, na których występują silne przymrozki, uszkadzające część kwiatów.

Rozmnażanie

Derenie rozmnaża się głównie generatywnie przez wysiew nasion, ponieważ siewki dobrze odtwarzają cechy roślin matecznych. Trudnością w produkcji jest konieczność przełamania głębokiego spoczynku bezwzględnego nasion, który wynika ze specyficznej budowy nasion o grubych łupinach nasiennych. W celu otrzymania dobrych wschodów, poleca się chłodną, a najlepiej ciepło-chłodną stratyfikację nasion z fazą ciepłą długotrwałą (18 tyg.) o zmiennej cyklicznie temperaturze (24+24 godz.) 15-25oC i fazą chłodną — ok. 24 tyg., temp. 3oC. Inną metodą rozmnażania jest sadzonkowanie: z użyciem sadzonek zdrewniałych wysadzanych wiosną albo przez sadzonki zielne. Ponieważ te ostatnie są bardzo delikatne i wrażliwe, wymagane jest ich zamgławianie. Jest to metoda efektywna, ale ma istotną wadę – rośliny uzyskane z sadzonek zielnych w pierwszym roku produkcji rosną bardzo słabo. W doświadczeniach najlepsze rezultaty uzyskano, stosując ukorzeniacz płynny z auksyną w stężeniu 3000 mg/l (K-IBA). Sadzonki traktowane takim stężeniem ukorzeniały się bardzo dobrze oraz wykształciły najlepszy system korzeniowy. Efektywność rozmnażania w dużym stopniu zależy od cech genetycznych odmiany, np. ‚Devin’ mnożyła się znacznie lepiej niż ‚Titus’. Droższą, ale najlepszą metodą rozmnażania wegetatywnego jest uszlachetnianie odmian na podkładkach. Najczęściej przeprowadza się okulizację w pierwszej połowie sierpnia. Jako podkładki służą siewki dzikich typów derenia. Innym sposobem jest szczepienie zimowe. Tak wyprodukowane rośliny kwitną i owocują już w 3. roku po uszlachetnieniu.

Zakładanie i prowadzenie plantacji
Do założenia plantacji towarowych stosuje się rośliny 2-3-letnie. Aby uzyskać wczesny i wysoki plon, wykorzystuje się wartościowe, wielkoowocowe odmiany szczepione na podkładkach. Derenie najlepiej sadzić jesienią. Rozstawa wynosi 3 m w rzędzie, 4-5 m między rzędami. Jeśli rośliny będą prowadzone w formie krzewu, rozstawę w rzędzie można zredukować do 1 m. Przy zakładaniu plantacji z wyselekcjonowanych odmian istnieje konieczność sadzenia zapylaczy (mogą to być dzikie typy dereni), w przeciwnym razie plantacja musi składać się przynajmniej z dwóch odmian.
Derenie można prowadzić w formie krzewu lub drzewa. Na plantacjach towarowych najlepszą formą jest niskopienne drzewo o pniu do 50 cm — umożliwia to mechaniczne otrząsanie owoców. Cięcie ogranicza się do prześwietlania korony. W celu wytworzenia większej ilości pędów, zagęszczenia korony, można zastosować nacinanie kory aż do starszego drewna. Ze względu na powolny wzrost roślin w pierwszych latach uprawy stosuje się intensywne odchwaszczanie i pielęgnację gleby. W przypadku kwaśnego odczynu gleby zalecane jest lekkie wapnowanie. Jedynie w nielicznych wypadkach korzystne jest zastosowanie pogłównego nawożenia mineralnego azotem – rośliny źle tolerują przenawożenie, może nawet prowadzić to do zamierania. Nie stosuje się ochrony — gatunek nie jest porażany przez choroby i szkodniki, nie jest także obgryzany przez zwierzynę.

Zbiór owoców

Jeśli owoce mają być przechowywane, zbieramy je, gdy są różowoczerwone. W chłodni mogą być przetrzymywane do miesiąca. Owoce do sprzedaży bezpośredniej zbieramy w pełni dojrzałe, gdy lekko oddzielają się od szypułki. Tylko wówczas odznaczają się wybornym smakiem i aromatem. Niektóre odmiany dojrzewają nierównomiernie i zaleca się ich 2-3-krotny zbiór. Owoce zbiera się ręcznie bądź otrząsa ręcznie lub mechanicznie na płachty.

Odmiany derenia
Odmiany derenia różnią się pomiędzy sobą terminem dojrzewania – od pierwszej połowy sierpnia aż do końca września (mimo iż termin kwitnienia jest podobny).
Odmiany różnią się również kolorem owoców – typowe są owoce w kolorze jasno i  ciemnoczerwonym, ale są również owoce o barwie żółtej czy prawie czarnej. Charakterystyczną cechą odmiany jest również wielkość i masa owocu.
Najbardziej popularne w Polsce są odmiany zarówno nasze krajowe, jak i ukraińskie oraz austriackie i niemieckie.

Najstarsze odmiany derenia:
  1. Dereń jadalny odm. Flava (Cornus mas Flava) – jedna z najstarszych odmian derenia, opisana w drugiej połowie XVII w. Odmiana wczesna – owoce dojrzewają w sierpniu i szybko opadają z krzewów. W niektórych latach jest to najwcześniejsza odmiana. Średnio plenna, silnie rosnąca, o luźnym pokroju. Ze wszystkich odmian najpóźniej wchodzi w owocowanie, w wieku 4-5 lat.
    Odmiana Flava ma owoce o przeciętnej wielkości (średnia waga 2,7g), owalne, żółte, bardzo smaczne, z wyraźnym posmakiem ananasa. Owoce polecane szczególnie jako deserowe.
  2. Dereń jadalny odm. Macrocarpa (Cornus mas Macrocarpa) – stara odmiana wytwarzająca bardzo liczne owoce. Odmiana późna – dojrzewa na przełomie września i października. Drzewka tej odmiany rosną raczej słabo, osiągając ok. 2,5m wysokości i mają koronę kształtu szeroko stożkowego.
    Owoce o kształcie gruszkowatym, ciemnoczerwone, dwa razy większe niż u form dzikich, zwisające w pęczkach po kilka sztuk. Owoce Macrocarpy zebrane w pełni dojrzałości są wyjątkowo smaczne.   Owoce polecane szczególnie jako deserowe i na nalewki.
Odmiany polskie:
  1. Dereń jadalny odm. Juliusz (Cornus mas Juliusz) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana wczesna – początek dojrzewania owoców przypada na koniec sierpnia. Cechuje się także najkrótszym okresem zbioru z polskich odmian wynoszącym niecały miesiąc. Odmiana o dużej sile wzrostu, wytwarzająca rozłożystą koroną.
    Średnia masa owocu 2,7g, zawartość cukru 10%. Spośród polskich odmian posiadają jeden z najwyższych stosunków miąższu do pestki.  Owoce okrągłe, w kolorze czerwonym, polecane na przetwory i soki.
  2. Dereń jadalny odm. Szafer (Cornus mas Szafer) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce.  Odmiana wczesna – dojrzewa pod koniec sierpnia. W porównaniu do innych odmian posiada najdłuższy i stały okres zbioru, trwający ponad półtora miesiąca. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i typowym stożkowym pokroju.
    Posiada jedne z najsmaczniejszych owoców – charakteryzują się najwyższą zawartością witaminy C, cukrów (16%) i czerwonych barwników antocyjanowych, oraz średnią pektyn. Średnia masa owocu 3,0g, ciemnoczerwone, wydłużone, lekko gruszkowete.  Najbardziej wszechstronna odmiana polecana jako deserowa, na nalewki, przetwory i soki.
  3. Dereń jadalny odm. Bolestraszycki (Cornus mas Bolestraszycki) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana wczesna – początek dojrzewania przypada pod koniec sierpnia. Okres zbioru jest długi, ale zmienny w kolejnych latach. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i typowym stożkowym pokroju.
    Spośród polskich odmian obradza największe owoce, o średniej masie 3,3g, ciemnoczerwone, wydłużone, trochę beczułkowate. Charakteryzują się wysoką zawartością witaminy C i pektyn oraz bardzo wysoką zawartością cukrów (14%). Owoce polecane szczególnie jako deserowe, na nalewki i przetwory.
  4. Dereń jadalny odm. Dublany (Cornus mas Dublany) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Owoce zaczynają dojrzewać w drugiej połowie sierpnia i szybko opadają z krzewów. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i rozłożystym pokroju.
    Owoce o średniej masie 3,3g,  bordowe, lekko stożkowate, wydłużone. Charakteryzują się zmienną zawartością witaminy C w kolejnych latach oraz wysoką zawartością cukrów (13%) i pektyn. Owoce polecane szczególnie jako deserowe, na nalewki i przetwory.
  5. Dereń jadalny odm. Słowianin (Cornus mas Słowianin) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Początek dojrzewania owoców przypada na początek września. Okres zbioru jest długi i zmienny, owoce dojrzewają bardzo nierównomiernie. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i szerokim pokroju.
    Owoce o średniej masie 3,0g, czerwone, wydłużone, lekko butelkowate. Charakteryzują się niską zawartością witaminy C, bardzo wysoką zawartością cukrów (14%) oraz najwyższą zawartością pektyn.  Owoce polecane  jako deserowe, na nalewki i przetwory.
  6.  Dereń jadalny odm. Paczoski (Cornus mas Paczoski) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana średniowczesna – owoce dojrzewają na początku września. Okres zbioru jest długi lecz zmienny, w korzystnych latach może się przeciągnąć nawet do ponad dwóch miesięcy. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i rozłożystym pokroju.
    Owoce o przeciętnej masie 3,0g, czerwone, wydłużone, lekko butelkowate. Posiadają średnią zawartość witaminy C, cukrów (12%) i pektyn. Polecane szczególnie jako deserowe, na nalewki i soki.
  7.  Dereń jadalny odm. Kresowiak (Cornus mas Kresowiak) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana średniowczesna – owoce zaczynają dojrzewać w pierwszej połowie września. Długość okresu zbioru jest wyraźnie zmienna i czasami przeciąga się na ponad 2 miesiące. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i szerokim pokroju.
    Owoce o średniej masie 2,8g, czerwone, lekko wydłużone. Posiadają zmienną zawartość witaminy C, wysoką zawartość cukrów (>13%) oraz dość wysoką zawartość pektyn.  Owoce polecane jako deserowe, na nalewki i przetwory.
  8.  Dereń jadalny odm. Florianka (Cornus mas Florianka) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana późna – zaczyna dojrzewać w drugiej dekadzie września. Okres zbioru krótki. Odmiana o silnym wzroście i szerokim pokroju.
    Owoce o średniej masie 3,4g, okrągłe/owalne, bordowe. Charakteryzują się średnią zawartością witaminy C, niskim poziomem cukrów i średnią zawartością pektyn. Owoce polecane na przetwory.
  9.  Dereń jadalny odm. Podolski (Cornus mas Podolski) – polska odmiana owocowa wyhodowana w Arboretum Bolestraszyce. Odmiana późna – owoce zaczynają dojrzewać w połowie września. Okres zbioru jest bardzo krótki, ale z polskich odmian kończy się najpóźniej. Odmiana o przeciętnej sile wzrostu i szerokim pokroju.
    Owoce o średniej masie 3,1g, okrągłe/owalne, ciemnoczerwone. Charakteryzują się średnią zawartością witaminy C, niskim poziomem cukrów i najniższą zawartością pektyn. Spośród polskich odmian posiadają najniższy udział pestki w masie owocu rzędu 10% i tym samym Podolski jest najbardziej wydajną odmianą. Owoce polecane na przetwory i soki.
Odmiany ukraińskie:
  1. Dereń jadalny odm. Elegantnyj (Cornus mas Elegantnyj) – ukraińska odmiana owocowa.
    Najwcześniejsza z odmian – termin dojrzewania przypada na pierwszą połowę sierpnia. Nie zerwane owoce nie osypują się na ziemię! Odmiana o słabej sile wzrostu, osiągająca niecałe 2m wysokości oraz do 2,5m szerokości.
    Średnia masa owocu 5g – duże ciemnoczerwone, wydłużone owoce. Zawartość cukru 9,1%. Przeciętny plon z kilkunastoletniego krzewu 30kg. Owoce polecane głównie na przetwory.
  2. Dereń jadalny odm. Korałłowyj Marka (Cornus mas Korałłowyj Marka) – ukraińska odmiana owocowa otrzymana jako siewka odmiany Jantarnyj. Termin dojrzewania: połowa sierpnia.
    Średnia masa owocu 5,8g; owoce duże, okrągłe/lekko owalne, jasnoczerwone. Zawartość cukru 12,7%. Jedna z najsmaczniejszych odmian ukraińskich. Przeciętny plon z kilkunastoletniego krzewu 36kg. Owoce polecane jako deserowe, na nalewki i przetwory.
  3. Dereń jadalny odm. Wydubieckij (Cornus mas Wydubieckij) – ukraińska odmiana owocowa. Wczesny termin dojrzewania – druga połowa sierpnia.
    Średnia masa owocu 6,5g, owoce wydłużone, butelkowate, czerwone. Zawartość cukru 7,5%. Jedna z najplenniejszych odmian – przeciętny plon z kilkunastoletniego krzewu 50kg. Owoce polecane szczególnie na przetwory.
  4. Dereń jadalny odm. Swietljaczok (Cornus mas Swietljaczok) – ukraińska odmiana o bardzo dużych owocach i bardzo plenna. Średni termin dojrzewania osiągają na początku września i nie osypują się na ziemię. Odmiana o umiarkowanej sile wzrostu wytwarzająca zaokrągloną koronę wysoką na 2,5m i szeroką na 3m.
    Jedne z największych owoców – średnio ok. 7g, a maksymalnie do 11g! Owoce wydłużone, gruszkowate, grube, czerwone. Zawartość cukru 9,7%.  Po zbiorach dają się dość dobrze przechowywać. Przeciętny plon z kilkunastoletniego krzewu wynosi 50kg. Owoce dobre na przetwory.
  5. Dereń jadalny odm. Jantarnyj (Cornus mas Jantarnyj) – ukraińska odmiana owocowa. Jedna z najplenniejszych odmian – średni plon z kilkunastoletniego krzewu 40kg. Owoce dojrzewają w pierwszej połowie września i opadają na ziemię. Roślina o umiarkowanej sile wzrostu i szerokostożkowej koronie.
    Owoce smaczne, średniej wielkości – przeciętnie 3,5g, owalne, w kolorze jasno żółtym. Zawartość cukru 9,6%. Słabo się przechowują. Owoce polecane głównie jako deserowe, na przetwory.


Inne odmiany:
  1. Dereń jadalny odm. Jolico (Cornus mas Jolico) – austriacka odmiana owocowa.  Bardzo późna – dojrzewa jako jedna z ostatnich na przełomie września i października, i wymaga w związku z tym ciepłej jesieni, aby uzyskać pełnię walorów smakowych. Odmiana najszybciej wchodząca w owocowanie – często na jednorocznych szczepach zawiązuje po kilkanaście pąków kwiatowych! Odmiana obcopylna.
    Owoce barwy ciemnopurpurowej, duże – średnio 5g na owoc, wydłużone/owalne. Owoce polecane szczególnie na przetwory. 
  2. Dereń jadalny odm. Aurea (Cornus mas Aurea) – odmiana niemiecka, ozdobna. Rośnie nie wysoko osiąga około 2 metrów wysokości. Korona szeroka nieregularna. Odmiana derenia jadalnego o wolnym wzroście i dekoracyjnych liściach. Owocuje słabo. Owoce okrągłe małe czerwone nadające się na domowe przetwory i konfitury zawierają witaminę C i P.
    Liście cytrynowo żółte pojawiające się już wiosną. Kwitnie wcześnie pojawiają się drobne żółte kwiatuszki.  Sadzić najlepiej w półcieniu gdyż ze względu na kolor liści często pali je słońce. Gleba żyzna wilgotna. Krzew dobrze prezentuje się z innymi roślinami o kontrastowej barwie liści, nadaje się również na niewysokie formowane żywopłoty.
  3. Dereń jadalny odm. Variegata (Cornus mas Variegata) – odmiana owocowa i ozdobna. Małe drzewko lub częściej krzew, dorastający do 3 m wysokości. Owoce owalne, czerwone , o gładkiej skórce, smaczne, deserowe.
    Roślina posiada ładny, okrągły pokrój, dzięki czemu można go wykorzystać do tworzenia naturalnych, nieformowanych żywopłotów. Szczególną ozdobą tej odmiany derenia są pojawiające się bardzo wcześnie liście. Są zielone, owalne, z kremową, nieregularną obwódką, często przybierającą różowy odcień. Jesienią stają się jeszcze bardziej dekoracyjne gdyż przebarwiają się na piękny purpurowy kolor. Kwiaty również pojawiają się bardzo wcześnie, już na przedwiośniu, kiedy jeszcze inne rośliny nie zdążą się zazielenić. Są, małe, żółte w kształcie gwiazdek i wyrastają po kilkanaście na szczytach pędów.
Opracowano na podstawie: SAD NOWOCZESNY 12/2007 „Dereń jadalny – roślina owocowa i ozdobna” autor: dr inż. Maciej Gastoł, oraz stron: www.derenjadalny.com/oferta/deren-jadalny i www.drzewa.com.pl/262-derenie-jadalne-na-nalewki-, zdjęcia: zasoby pixabay.

środa, 3 maja 2017

Spintor 240 SC środek owadobójczy w ochronie upraw ekologicznych

SPINTOR 240 SC  
Opakowanie: 250ml
 
Środek owadobójczy o działaniu kontaktowym, żołądkowym oraz jajobójczym, przeznaczony do zwalczania niektórych szkodników gryzących w roślinach rolniczych i warzywnych.
 
Substancja aktywna: spinosad 240 g/l

Działanie:
Spintor działa na roślinach powierzchniowo i wgłębnie. Działanie wgłębne dotyczy wyłącznie młodych liści. Substancja biologicznie czynna działa na komórki nerwowe owadów, co prowadzi do paraliżu, a następnie do śmierci szkodników. Objawy działania środka występują w ciągu kilkunastu minut po zabiegu, śmierć szkodnika następuje po upływie kilku godzin.

Zwalczane szkodniki: bielinek kapustnik, bielinek rzepnik, piętnówka kapustnica, wciornastek tytonowiec, wciornastek zachodni, muszka plamoskrzydła (Drosophila Suzukii), wciornastek różówek, zwójka bukóweczka, zwójka siatkóweczka, zwójka różóweczka.

www.sadownictwo.co/SPINTOR 240 SC



Stosowanie:
Spintor występuje w formie koncentratu w postaci stężonej zawiesiny do sporządzania zawiesiny wodnej.
ziemniaki:
larwy stonki ziemniaczanej
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,15 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,1-0,15 l/ha
Zabieg wykonać na najmłodsze stadia rozwojowe larw. Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika, na wyższe stadia rozwojowe larw i w przypadku bujnej naci ziemniaczanej.
Jeżeli zaistnieje taka konieczność zabieg można powtórzyć.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 3
Minimalny odstęp między zabiegami: 14 dni
Zalecana ilość wody: 150-400 l/ha
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste
kapusta głowiasta biała:
bielinek kapustnik, bielinek rzepnik, piętnówka kapustnica
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,4 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,2-0,4 l/ha
Zabieg wykonać na najmłodsze stadia rozwojowe gąsienic. W razie konieczności zabieg powtórzyć.
Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika lub na starsze stadia rozwojowe gąsienic.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 3
Odstęp między zabiegami: 7-10 dni
Zalecana ilość wody: 200-600 l/ha
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste
wciornastek tytoniowiec
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,4 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,3-0,4 l/ha
Zabieg wykonać na początku zasiedlania roślin przez szkodnika, gdy pojawią się pierwsze larwy i postacie dorosłe wciornastka lub po zauważeniu pierwszych uszkodzeń.
W razie konieczności zabieg powtórzyć po ponownym zasiedleniu roślin przez wciornastka (szczególnie wskazane jest przeprowadzenie zabiegu w okresie migracji wciornastka z cebuli na kapustę – załamywanie się szczypioru na cebuli).
Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika lub gdy występuje niska wilgotność powietrza oraz wysoka temperatura.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 3
Minimalny odstęp między zabiegami: 7 dni
Zalecana ilość wody: 200-600 l/ha
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste
kalafior, brokuł:
bielinek rzepnik, piętnówka kapustnica
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,4 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,2-0,4 l/ha
Zabieg wykonać na najmłodsze stadia rozwojowe gąsienic. W razie konieczności zabieg powtórzyć.
Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika oraz na starsze stadia rozwojowe gąsienic.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 3
Odstęp między zabiegami: 7-10 dni
Zalecana ilość wody: 200-600 l/ha
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste
cebula, por:
wciornastek tytoniowiec
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,4 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,3-0,4 l/ha
Zabieg wykonać, gdy pojawią się pierwsze larwy i postacie dorosłe wciornastka lub po zauważeniu pierwszych uszkodzeń.
Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika lub gdy występuje niska wilgotność powietrza oraz wysoka temperatura.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 3
Minimalny odstęp między zabiegami: 7 dni
Zalecana ilość wody: 200-600 l/ha
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste
ROŚLINY WARZYWNE (POD OSŁONAMI)
pomidor, ogórek:
wciornastek zachodni
Maksymalne stężenie dla jednorazowego zastosowania: 0,04% (40 ml środka w 100 litrach wody)
Zalecane stężenie dla jednorazowego zastosowania: 0,04% (40 ml środka w 100 litrach wody)
Opryskiwać z chwilą pojawienia się osobników dorosłych. W razie potrzeby zabieg powtórzyć po 7-10 dniach.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie: 4
Odstęp między zabiegami: 7–10 dni
Stosowanie środka ochrony roślin w uprawach i zastosowaniach małoobszarowych:
borówka wysoka, truskawka, agrest, malina, jeżyna, porzeczka czarna, porzeczka czerwona, porzeczka biała, żurawina
Muszka plamoskrzydła (Drosophila suzukii) wciornastek różówek, zwójka bukóweczka, zwójka siatkóweczka, zwójka różóweczka
Termin stosowania: Zabieg środkiem SpinTor 240 EC wykonać od fazy pąków kwiatowych do końca fazy dojrzewania owoców (BBCH 51-89) z zachowaniem okresu karencji. W razie konieczności zabieg powtórzyć.W przypadku zwalczania muszki plamoskrzydłej oraz wciornastka różówka zabieg wykonać, gdy pojawią się postacie dorosłe i pierwsze larwy lub po zauważeniu pierwszych uszkodzeń, a w przypadku zwalczania zwójki bukóweczki, zwójki siatkóweczki i zwójki różóweczki zabieg wykonać na najmłodsze stadia rozwojowe gąsienic.
Maksymalna dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,4 l/ha
Zalecana dawka dla jednorazowego zastosowania: 0,32 – 0,4 l/ha
Wyższą z zalecanych dawek stosować w przypadku dużej liczebności szkodnika lub gdy występuje niska wilgotność powietrza oraz wysoka temperatura.
Maksymalna liczba zabiegów w sezonie wegetacyjnym: 2.
Odstęp między zabiegami: co najmniej 10 dni.
Zalecana ilość wody: 200 – 1200 l/ha.
Zalecane opryskiwanie: średniokropliste.
Zalecana ilość cieczy użytkowej: 300-2 000 l/ha w zależności od wysokości i zagęszczenia roślin.


 
Informujemy, że publikowane na niniejszych stronach treści mają wyłącznie charakter informacyjny. W celu zapoznania się ze szczegółowymi informacjami na temat produktów i ich stosowania, prosimy o zapoznanie się z etykietą środka ochrony roślin.
Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu.

poniedziałek, 1 maja 2017

Kalendarz prac sezonowych na maj

Najpiękniejszy miesiąc w ogrodzie – świeża zieleń, bogactwo kwiatów, pierwsze warzywa – maj nie chce wypuścić nas z ogrodu ani na chwilkę. 
 Mamy równie dużo pracy co w kwietniu, ale już widać jej efekty.





Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...