czwartek, 30 marca 2017

Wapniak Kornicki – ekologiczny nawóz wapniowy



Polecamy:

Wapniak Kornicki – wapno granulowane
Opakowanie: 25kg


Ekologiczny nawóz wapniowy.

 

www.sadownictwo.co/wapniak-kornicki-25kg-wapno-granulowane


Opis produktu:
  • Wapniak Kornicki  jest nowoczesnym,  granulowanym nawozem wapniowym o bardzo  wysokiej – powyżej 90 % zawartości węglanu wapnia. Surowcem do produkcji jest kreda pisząca, pochodząca z najmłodszych geologicznie pokładów węglanu wapnia, co gwarantuje bardzo wysoką reaktywność nawozu.
  • Wapniak Kornicki błyskawicznie neutralizuje kwaśny odczyn gleby oraz poprawia jej żyzność i strukturę. Jest doskonałym źródłem wapnia dla roślin, z uwagi na niską zawartość metali ciężkich jest nawozem ekologicznie czystym. Wykazuje bardzo dobre właściwości fizyczne i chemiczne.
  • Wapniak Kornicki uaktywnia składniki pokarmowe znajdujące się w glebie, korzystnie wpływa na tworzenie się struktury gruzełkowatej, sprzyja rozwojowi pożytecznych mikroorganizmów (bakterii) i ogranicza ilość grzybów.
  • Wapniak Kornicki zobojętnia zakwaszające działanie nawozów fizjologicznie kwaśnych oraz neutralizuje uwidaczniające się w kwaśnej glebie toksyczne działanie glinu i innych metali ciężkich.
  • Granulowana forma nawozu pozwala na całkowite wyeliminowanie pylenia i wykorzystanie wszystkich dostępnych na rynku rozsiewaczy nawozów, co w znacznym stopniu ułatwia wysiew, poprawia jakość i komfort pracy.
  • Wapniak Kornicki zwiększa efektywność i skuteczność działania innych nawozów mineralnych, podnosi plony uprawianych roślin i umożliwia im prawidłowy rozwój.

Skład chemiczny Wapniaka Kornickiego w mg/kg:
CaO K P Fe Zn Mn B Mo
5200000 163 164 443 54 218 128 40

Zastosowanie:
Granulowany nawóz Wapniak Kornicki doskonale nadaje się do nawożenia upraw polowych, sadowniczych, warzywnych oraz użytków zielonych. Może być stosowany również w uprawach szklarniowych warzyw i kwiatów, a także na trawnikach.
Optymalnym terminem stosowania jest nawożenie po zbiorach zbóż lub innych roślin. System zabiegów pożniwnych zapewni odpowiednie wymieszanie nawozu z glebą. Organiczne pochodzenie kredy zapewnia jej niespotykaną miękkość nawet w formie granulowanej, dzięki czemu możemy stosować ten produkt pogłównie, bez konieczności mieszania z glebą.
Wapniak Kornicki sprawdza się idealnie w uprawie roślin wieloletnich a zwłaszcza sadowniczych, gdzie efektywność wapnowania jest mocno ograniczona poprzez konieczność stosowania nawozów wapniowych jedynie powierzchniowo. Dla lepszych efektów działania, w tym przypadku nawóz należy stosować jesienią, tak, aby do wiosny zdążył przeniknąć w głąb profilu glebowego.

Dawki Wapniaka Kornickiego w kg/ha
GLEBY B. KWAŚNEph < 5 KWAŚNEph 5,1 – 6,0 L. KWAŚNEph 6,1 –6,7
b. lekkie 900 500 300
lekkie 1100 800 400
średnie 1300 1000 500
ciężkie 1500 1100 700
użytki zielone 900 700 300

poniedziałek, 27 marca 2017

Programy ochrony roślin - zapraszamy do nowego działu


 Zapraszamy na stronę internetową sklepu do nowego dziełu prezentującego Programy ochrony roślin sadowniczych i warzyw.

Programy są dostępne do pobrania w formacie PDF.

Obecnie zapraszamy do pobierania Programów Ochrony firmy ADAMA:
  • Program ochrony jabłoni
  • Program ochrony warzyw:
    - marchewki/pietruszki
    - pomidora
    - cebuli
    - kapusty.

oraz firmy Syngenta:
  • Program ochrony sadów.

www.sadownictwo.co/Programy Ochrony Roślin 

poniedziałek, 20 marca 2017

Nowe programy nawożenia roślin na rok 2017 (firmy Yara)

Zapraszamy na naszą stronę ze zaktualizowanymi programami nawożenia firmy Yara.

Są to programy dla następujących roślin i upraw:
  • jabłoń
  • morela i brzoskwinia
  • grusza
  • śliwa
  • wiśnia
  • czereśnia
  • malina i jeżyna – jesienna, polowa i pod osłonami
  • truskawki – polowe i pod osłonami
  • borówka wysoka
  • jagoda kamczacka
  • porzeczka
  • ogórek polowy
  • warzywa pod osłonami: pomidor, ogórek, papryka
  • warzywa polowe: kalafior, brokuł, kapusta głowiasta biała, kapusta pekińska, pomidor polowy, pietruszka korzeniowa, marchew, seler, burak ćwikłowy
  • cebula
  • chryzantemy
  • rośliny rabatowe
  • szkółki roślin ozdobnych.
Programy można pobierać w formacie PDF i są dostępne tutaj:www.sadownictwo.co/PROGRAMY NAWOŻENIA Yara

środa, 15 marca 2017

Pomarsol Forte 80 WG - do ochrony sadów i jagodników

 
Pomarsol Forte 80 WG

Do ochrony roślin sadowniczych i jagodników.
Środek grzybobójczy w formie granul do sporządzania zawiesiny wodnej o działaniu kontaktowym do stosowania zapobiegawczego w ochronie jabłoni i brzoskwiń oraz truskawek.

Skład produktu:

Składnik czynny: Tiuram, zawartość: 80%







Zakres stosowania:

UprawaAgrofagZalecana dawka
BrzoskwiniaKędzierzawość liści brzoskwiniZalecana dawka: 3 kg/ha.

Jabłoń
Parch jabłoni3kg/ha
TruskawkaSzara pleśńZalecana dawka: 4 kg/ha (bez względu na stosowaną do pryskiwania aparaturę).


POMARSOL FORTE 80 WG - stosowanie

Stosowanie produktu:
Brzoskwinia
Zwalczane agrofagi
  • Kędzierzawość liści brzoskwini
DawkaZalecana dawka: 3 kg/ha.
Termin stosowaniaŚrodek stosować zapobiegawczo od późnej jesieni do wczesnej wiosny tj. od opadnięcia liści do fazy nabrzmiewania pąków co 7-14 dni.
Rodzaj zabieguZalecana ilość wody: 500-1000 l/ha. Maksymalna liczba zabiegów: 3.
Jabłoń
Zwalczane agrofagi
  • Parch jabłoni
Dawka3kg/ha
Termin stosowaniaśrodek stosować zapobiegawczo od fazy różowego pąka co 7-14 dni do początku fazy dojrzewania owoców i nasion.
Rodzaj zabieguZalecana ilość wody: 500-1000 l/ha Maksymalna liczba zabiegów: 4
Truskawka
Zwalczane agrofagi
  • Szara pleśń
DawkaZalecana dawka: 4 kg/ha (bez względu na stosowaną do pryskiwania aparaturę).
Termin stosowaniaZabiegi przeprowadzać w czasie kwitnienia truskawek. Pierwsze opryskiwanie wykonać na początku kwitnienia, gdy 10% kwiatów jest w stadium białego pąka, następne co 7 dni, aż do momentu, gdy z 10% kwiatów opadną płatki korony.
Rodzaj zabieguZalecana ilość wody: 300-1000 l/ha. Maksymalna liczba zabiegów: 3.


Zapraszamy po opakowania: 1kg oraz 20kg

www.sadownictwo.co/Pomarsol Forte 80 WG


Informujemy, że publikowane na niniejszych stronach treści mają wyłącznie charakter informacyjny. W celu zapoznania się ze szczegółowymi informacjami na temat produktów i ich stosowania, prosimy o zapoznanie się z etykietą środka ochrony roślin.
Ze środków ochrony roślin należy korzystać z zachowaniem bezpieczeństwa. Przed każdym użyciem przeczytaj informacje zamieszczone w etykiecie i informacje dotyczące produktu.

wtorek, 14 marca 2017

Aronia - uprawa i pielęgnacja plantacji

Zainteresowanie ekologiczną produkcją owoców wzrasta. W światowym sadownictwie, także w Polsce, hodowcy jak nigdy dotąd zwracają uwagę na cechy gatunków i odmian roślin sadowniczych ułatwiające produkcję zdrowych owoców.
Aronia czarnoowocowa (Aronia melanocarpa) dzięki swoim małym wymaganiom, odporności na choroby i szkodniki okazała się jedną z takich cennych dzisiaj roślin uprawnych. Jej owoce są łatwe w produkcji, bogate w związki biologicznie czynne: pektyny, flawonoidy, antocyjany, kwasy organiczne, liczne witaminy - w tym E, B2, B6, B9, PP występujące w bardzo małych ilościach w innych owocach oraz karoten (prowitamina A). Zawierają także molibden, miedź, bor, mangan, jod i kobalt. Nie kumulują szkodliwych metali ciężkich - nawet aronie rosnące w pobliżu ruchliwych tras komunikacyjnych zawierają mniej pozostałości niż dopuszczają normy polskie i państw Unii Europejskiej. Ponieważ nie zachodzi potrzeba chemicznej ochrony roślin przed chorobami i szkodnikami, owoce aronii nie zawierają nawet śladowych ilości środków ochrony roślin.
Sok z aronii spożywany systematycznie obniża ciśnienie krwi i wzmacnia ściany naczyń krwionośnych.
W 2003 roku  produkcja owoców aronii w Polsce sięgała 15 tysięcy ton. Duże nasadzenia tej rośliny (około 200 ha) znajdują się na Podlasiu — w gminie Huszlew po obchodach kilku regionalnych Dni Aronii zainicjowano imprezę ogólnopolską.
Największymi odbiorcami soków, koncentratu i mrożonek z aronii są państwa zachodniej Europy - głównie Niemcy, kraje skandynawskie i Austria, a także Stany Zjednoczone. Również w Polsce wzrasta zainteresowanie przetworami z tego gatunku.

Rodzaj Aronia należy do rodziny różowatych (Rosaceae) i jest blisko spokrewniony z rodzajem Sorbus (jarzębina). Gatunki: aronia czarnoowocowa (A. melanocarpa), aronia śliwolistna (A. prunifolia) i aronia czerwona (A. arbutifolia) przywędrowały do Europy z Ameryki Północnej, przez Rosję. Najwcześniej pojawił się w Polsce pierwszy z nich, stając się u nas pełnoprawnym gatunkiem sadowniczym od 1993 roku odnotowywanym w „Rocznikach Statystycznych".

Opis rośliny 

Aronia czarnoowocowa (inne jej nazwy to czarna lub ciemnoowocowa) jest krzewem osiągającym wysokość do 3 metrów. Łatwo się krzewi. Silniej rosną egzemplarze rozmnażane z nasion. Dla uzyskania formy drzewiastej szczepi się ją na podkładce jarzębu pospolitego (Sorbus aucuparia). Korzeń palowy aronii sięga do 1,5 m w głąb gleby, ale główna masa, przeważnie młodych kilkuletnich korzeni ulokowana jest pomiędzy 50 a 60 cm pod jej powierzchnią. Kora młodych pędów jest szarobrązowa, błyszcząca, gładka, na starszych — nieco spękana i ciemniejsza. Wczesnym latem zaczynają tworzyć się na nich początkowo mało zróżnicowane pąki liściowe i kwiatowe. W końcu sierpnia lub we wrześniu widać już wyraźnie przylegające do pędów mniejsze, wydłużone (smukłe) pąki liściowe. Kwiatowe są większe, bardziej kuliste, odchylające się od osi pędów. Skórzaste liście, dość zróżnicowane pod względem wielkości, mają kształt eliptyczny i ostry, spiczasty koniec. Wiosną są intensywnie zielone, wczesną jesienią zaczynają przebarwiać się na kolor ceglastoczerwony lub pomarańczowy. Aronia czarnoowocowa zaczyna kwitnienie zwykle w połowie maja (po „zimnych ogrodnikach") i kwitnie bardzo długo — około dwóch tygodni. W jej baldachogronach znajduje się od 20 do 30 kwiatów o średnicy około 1 cm, białych, zwykle z lekko różowym odcieniem. Jest to roślina owadopylna, ale przy złej pogodzie następuje samozapylenie. Zapylanie przez owady doprowadza do zawiązania owoców z ponad 90% kwiatów, zaś przy samozapyleniu tylko około 50% kwiatów tworzy zawiązki. Owoce osiągają dojrzałość zwykle po 3 miesiącach od kwitnienia. Najintensywniejszy ich przyrost ma miejsce w ostatnim miesiącu przed zbiorem, czyli od 15 sierpnia do 15 września.

Dojrzałe owoce są czarne, kuliste lub lekko wydłużone, pokryte nalotem woskowym, lśniące. Krzewy aronii zaczynają owocować bardzo wcześnie— w drugim roku po posadzeniu. W czwartym można już zebrać do kilkunastu ton owoców z hektara. W naszych badaniach w 7.-10. roku po posadzeniu uzyskiwaliśmy od 15 do 25 ton z hektara. Aronia jest bardzo odporna na mróz. Również jej pąki kwiatowe i kwiaty na ogół nie przemarzają w czasie przymrozków wiosennych. W naszych warunkach klimatycznych można ją uprawiać na terenie całego kraju. Gatunek ten ma małe wymagania co do gleb, chociaż bardzo wczesne wejście w okres produkcyjnego plonowania uzyskuje się na tych o wyższych klasach bonitacyjnych. Najlepszym stanowiskiem dla aronii są płaskowyże, przewiewne równiny oraz lekkie skłony. Nie lubi zacieniania - stąd jej bardzo dobre plony uzyskuje się na terenach otwartych, o dobrym naświetleniu. Aronia dość płytko się korzeni i dlatego krzewy można sadzić na terenach o stosunkowo wysokim poziomie wód gruntowych (0,7-0,8 m).

Materiał szkółkarski

Wczesne plony z plantacji produkcyjnych - już w drugim roku - możemy uzyskać sadząc krzewy dwuletnie rozmnażane wegetatywnie. Siewki później - o rok lub 2 lata - wchodzą w okres owocowania, co oczywiście podnosi koszty produkcji. Rośliny rozmnażane generatywnie - z nasion - mają zróżnicowaną siłę wzrostu, co często uniemożliwia kombajnowy zbiór owoców i w oczywisty sposób podraża produkcję. Najlepiej sadzić genotypy o utrwalonych cechach genetycznych, jak pochodząca z Albigowej `Galicjanka' (syn. ' Albigowianka"). W ciągu 20 lat obserwacji dawała plon o 15-30% wyższy od sprowadzonej z Czech odmiany 'Nero'.

Przygotowanie gleby

Pole przeznaczone pod nasadzenia aronii powinno być dokładnie oczyszczone z chwastów trwałych (perz, rumian, mniszek, powój, ostrożeń). W tym celu należy, jako przedplon, wysiać mieszanki zbożowo-motylkowe lub gorczycę (dwukrotnie w okresie wegetacyjnym).
Ponieważ na ogół nasze gleby są kwaśne lub bardzo kwaśne, trzeba je zwapnować, tak by osiągnąć optymalny dla aronii odczyn lekko kwaśny lub zbliżony do obojętnego. Każda roślina sadownicza jest wdzięczna za nawożenie obornikiem, ale jeśli przed posadzeniem plantacji odchwaszczaliśmy stanowisko przedplonem na przyoranie - nie ma potrzeby dodatkowego nawożenia organicznego - aronia ma bardzo małe wymagania również co do zasobności gleb. Tylko na te, które od wielu lat nie były wzbogacane nawozami organicznymi, warto rozrzucić 30-40 ton obornika na hektar pamiętając, by nie łączyć tego z wapnowaniem (można to zrobić pod przedplon). Nawożenie mineralne powinniśmy wykonać według zaleceń wynikających z analizy gleby, niezbędnej także do potrzebnego wcześniej określenia dawki wapna. Orientacyjne dawki nawozów mineralnych - przy braku wyników analizy gleby - są podobne, jak dla czarnej porzeczki: po 100 kg K20 i P205 na hektar. Nawozy fosforowe i potasowe przykrywamy głęboką orką, po czym pole wyrównujemy. Zamiast kilkukrotnych przejazdów (orka, potem kultywator, brona lub glebogryzarka) dobrze jest wykorzystać agregat uprawowy.

Terminy i systemy sadzenia 

Najlepsza do sadzenia aronii, jak i innych roślin sadowniczych, jest późna jesień (październik, listopad). Jeśli z jakichkolwiek względów trzeba sadzić wiosną, musi to być okres od końca marca do połowy kwietnia. Sadzenie wiosenne bardzo często hamuje szybki wzrost i rozwój krzewów, gdyż w naszych warunkach klimatycznych nierzadko wiosną brakuje opadów - trzeba się liczyć wówczas z koniecznością 2-, 3-krotnego podlewania krzewów po sadzeniu.
Aronia jest gatunkiem, który nie lubi zacieniania. Dlatego też polecam dla niej system rzędowy, przy czym rozstawa zależy od tego, czy owoce będziemy zbierać ręcznie, czy mechanicznie - kombajnem. Przy tym pierwszym sposobie wystarczy rozstawa 3 m pomiędzy rzędami i 1,5 m pomiędzy roślinami w rzędzie (około 2200 szt./ha). Na słabszych glebach możemy sadzić rośliny w rzędzie co 1 m - wówczas na hektarze będzie 3300 krzewów.
Plantację przeznaczoną do kombajnowego zbioru powinniśmy posadzić w jednej z poniższych kombinacji:
• 3,5 m x 0,8 m (ok. 3570 szt./ha),
• 3,5 m x 1,0 m (ok. 2850 szt./ha),
• 4,0 m x 0,8 m (ok. 3120 szt./ha),
• 4,0 m x 1,0 m (ok. 2500 szt./ha).
Ponieważ aronia należy do gatunków światłolubnych, rzędy powinny mieć kierunek północ-południe lub zbliżony. Gdy jednak konfiguracja terenu wymusza inne rozwiązanie, musimy przewidzieć największą rozstawę (2500 szt./ha). Na małych plantacjach można sadzić krzewy ręcznie. Przy nasadzeniach towarowych znacznie taniej będzie wykorzystać sadzarkę używaną przez szkółkarzy do sadzenia podkładek. Krzewy sadzi się o 2-3 cm głębiej niż rosły w szkółce. Kwatery dużych plantacji nie powinny przekraczać 10 hektarów, a długość rzędów w kwaterze 250-300 m. Pozwala to na oszczędności w pracy maszyn - unika się zwłaszcza pustych przejazdów kombajnu do zbioru owoców. Jeśli pole jest znacznie dłuższe niż tu zalecane, należy co 250 m pozostawić 6-8-metrowy pas do manewrowania maszynami i rozładunku zebranych owoców. Również na końcach rzędów należy pozostawić 6-8 m na uwrocia.

Zabiegi pielęgnacyjne

Najczęstszym sposobem uprawy gleby na plantacjach produkcyjnych jest ugór herbicydowy w rzędach krzewów, a w międzyrzędziach 2-3-metrowej szerokości pasy murawy. Ponieważ murawa konkuruje z krzewami o wodę i składniki pokarmowe, wymaga 5-7 krotnego koszenia w sezonie, głównie wiosną i wczesnym latem. Tam, gdzie jest mało opadów - w centralnej Polsce - powinniśmy utrzymywać ugór herbicydowy zarówno w rzędach jak i w międzyrzędziach.
Gdy bierze się pod uwagę ekologiczne aspekty produkcji owoców aronii, zamiast używać herbicydów można na plantację ściółkować korą lub trocinami - warstwa ściółki powinna mieć grubość 15-20cm. Nieliczne chwasty, jakie spod niej wyrosną można niszczyć punktowo. W uprawie tego gatunku wykorzystujemy herbicydy, polecane dla plantacji krzewów jagodowych.
Po posadzeniu krzewy silne - o bardzo dobrym systemie korzeniowym i wielu pędach - możemy zostawić niecięte, ewentualnie skracamy ich pędy o 1/3 długości. Słabszym, a zwłaszcza mającym niezbyt rozrośnięty system korzeniowy oraz 1-3 pędów, należy bezwzględnie skrócić je o połowę. Pozwala to na osiągnięcie plonu produkcyjnego w 2., 3. roku po posadzeniu. Podobnie powinniśmy ciąć krzewy na plantacjach posadzonych na słabych, piaszczystych glebach. W ten sposób ułatwiamy krzewom silniejszy wzrost i rozwój.
Najbardziej produktywne są pędy w wieku 2-6 lat i pochodzi z nich 70-80% plonu. Tnąc i formując krzewy należy zostawiać tylko takie właśnie, wycinając najsłabsze, a zostawiając silne, długości co najmniej 30- 50 cm. Wycinamy również starsze niż sześcioletnie.
Aronia jest gatunkiem bardzo odpornym na niską temperaturę i dlatego bez obaw możemy przeprowadzać  cięcie przez cały okres od zakończenia zbiorów do początków kwietnia. Przy cięciu musimy uwzględnić możliwości kombajnu - może on zbierać owoce z krzewów mających do 2 metrów wysokości. Na plantacjach przeznaczonych do mechanicznego zbioru - dla jego ułatwienia - pozostawia się pędy wyrastające w kierunku międzyrzędzi, zaś usuwa nadmierną liczbę tych,  które zagęszczają rząd.

Nawożenie

Aronia ma małe wymagania nawozowe, co nie oznacza, że można całkowicie zaniechać nawożenia mineralnego. Najlepiej, aby poziom żyzności gleby na plantacji kontrolować co 2,3 lata wykonując analizy w stacji chemiczno-rolniczej, która obok wyników przedstawia każdorazowo zalecenia nawozowe. Zapotrzebowanie aronii na azot jest minimalne. Jeśli nie wykonano analizy gleby, na średnio żyznych można rozsiewać na hektar około 50-60 kg N, 100-150 kg K20 i 80-100 kg P205.

Ochrona 

Gatunek ten jest bardzo odporny na choroby, a także rzadko porażany przez szkodniki. Przez ponad 20 lat obserwacji aronii w Zakładzie Doświadczalnym w Albigowej tylko w jednym roku wystąpiły na krzewach mszyce oraz sporadycznie, na pojedynczych krzewach, można było spotkać śluzownicę ciemną i zwójki. Również tylko raz bardzo groźne okazały się ptaki (szpaki, kwiczoły), które spowodowały, że zbiór resztek owoców był nieopłacalny.

Zbiór owoców 

Można go przeprowadzać już po 15 sierpnia. Owoce aronii dojrzewają równomiernie - co umożliwia ich zbiór kombajnem. Chciałbym podkreślić, że jeśli producent aronii prowadzi także wielkotowarową produkcję porzeczek, znacznie efektywniej wykorzystuje kombajn, gdyż gatunki te dojrzewają do zbioru w różnych terminach. Kombajn półrzędowy do zbioru porzeczek może obsłużyć około 10-15 ha tych roślin i tyle samo aronii. Kombajn samobieżny, zbierający owoce z całego krzewu za jednym przejazdem, obsługuje po 25-30 ha porzeczek i aronii w ciągu sezonu. Na małych plantacjach jeden pracownik, w zależności od wielkości plonu, zbiera od 100 do 150 kg owoców w ciągu 8 godzin.



Opracowano na podstawie: HASŁO OGRODNICZE 2/2003, autor: dr inż Józef Kleparski, fotografie własne oraz zasoby Pixabay.

piątek, 10 marca 2017

XXIII Międzynarodowe Targi Techniki Rolniczej AGROTECH Kielce 17-19.03.2017



Zapraszamy na XXIII Międzynarodowe Targi Techniki Rolniczej AGROTECH.


Z roku na rok Międzynarodowe Targi Techniki Rolniczej AGROTECH pokazują coraz większe możliwości. Rosnąca frekwencja, która w 2016 roku osiągnęła 64 330 zwiedzających i rekord powierzchni 62,5 tysięcy metrów kwadratowych to czyni z kieleckiej wystawy wydarzenie rolnicze każdego sezonu wiosennego.

Zakres branżowy targów techniki rolniczej w Kielcach to: nowoczesne ciągniki, maszyny, narzędzia i urządzenia do produkcji zwierzęcej i roślinnej, jak również nasiona, środki ochrony roślin, nawozy, pasze i dodatki paszowe oraz budownictwo inwentarskie.


Zakres branżowy targów AGROTECH:
  • Ciągniki,
  • maszyny,
  • narzędzia,
  • urządzenia do produkcji roślinnej i zwierzęcej,
  • maszyny i urządzenia ogrodnicze i leśne,
  • środki do produkcji rolniczej (nasiona roślin rolniczych, środki ochrony roślin i nawozy, pasze i dodatki paszowe),
  • akcesoria dla rolnictwa,
  • budownictwo inwentarskie.

Informacje dla zwiedzających:
Ceny biletów wstępu:
  • normalny: 8 zł
  • ulgowy: 5 zł (dla młodzieży szkolnej i studenckiej oraz grup zorganizowanych powyżej 15 osób - opiekun bezpłatnie)
Ceny biletów parkingowych:
  • samochody osobowe: 15 zł
  • autokary: 30 zł

Cena katalogu: 20 zł
Cena katalogu w wysyłce pocztowej po zakończeniu targów (obejmuje koszty wysyłki): 35 zł

Godziny otwarcia targów:
17.03.2017: 10.00-17.00 (rejestracja zwiedzających i sprzedaż biletów do godz. 16.00)
18.03.2017: 9.00-17.00 (rejestracja zwiedzających i sprzedaż biletów do godz. 16.00)
19.03.2017: 9.00-16.00 (rejestracja zwiedzających i sprzedaż biletów do godz. 15.00)


Lokalizacja:

TARGI KIELCE S.A.
ul. Zakładowa 1
25-672 Kielce

Więcej informacji na stronie organizatora:

http://targikielce.pl/pl/AGROTECH 

środa, 8 marca 2017

Polecamy: Programy ochrony roślin sadowniczych i warzyw na rok 2017

 
Program ochrony roślin sadowniczych na rok 2017

Informacje dla producentów i eksporterów owoców  na kontynenty: afrykański, amerykański, azjatycki i europejski
Program Ochrony Roślin Sadowniczych na rok 2017, to bieżące informacje dotyczące:
  • pełnego doboru środków ochrony
  • zasad i tabeli mieszania
  • pozostałości (MRL) dla najważniejszych rynków eksportowych
Format A4, 228 str.
Wydawnictwo: Plantpress


kliknij aby zakupić: Program ochrony roślin sadowniczych na rok 2017









Program ochrony roślin warzywnych na rok 2017

Zawiera zalecenia dotyczące ochrony ważnych gospodarczo, w tym nowych o rosnącym znaczeniu, gatunków warzyw uprawianych w polu i pod osłonami przed chorobami, szkodnikami i chwastami.

Wydawnictwo: Plantpress


kliknij aby zakupić: Program ochrony warzyw na rok 2017

poniedziałek, 6 marca 2017

Paprocie ogrodowe - sadzenie i pielęgnacja


Paprocie należą do najstarszych roślin lądowych. Stanowią one samodzielną grupę, która w odróżnieniu od roślin kwiatowych nie tworzy kwiatów i nasion, tylko zarodniki. Znamy obecnie około 220 rodzajów, obejmujących mniej więcej 9000 gatunków paproci. W naszym rejonie jest około 45 rodzimych gatunków paproci.
Wśród bylin paprocie tworzą własną zamkniętą i jednorodną grupę roślinną. Nasze rodzime paprocie są roślinami zielnymi, które jesienią albo tracą liście, albo zachowują je jako zimozielone. Paprocie zadziwiają nas różnorodnością form liści oraz szeroką paletą zieleni.

Duży wybór paproci oferują przede wszystkim szkółki bylino­we. Szukając określonych gatun­ków i odmian, pewniejsze są go­spodarstwa wyspecjalizowane w rozmnażaniu i uprawie pa­proci. Niektóre szkółki i gospo­darstwa oferują również sprze­daż wysyłkową.
Paprocie, podobnie jak inne byliny, są oferowane w donicz­kach. Dlatego paprocie można sadzić przez cały okres wege­tacji. Szczególnie korzystny jest jednak okres wiosenny w porze rozwija­nia się nowych liści.

Warunki stanowiskowe

Pielęgnowanie paproci oznacza zapewnienie im i potem utrzy­manie dobrych warunków stano­wiska i wzrostu. Z wyjątkiem nie­których mieszkańców szczelin skalnych, większość paproci to ro­śliny leśne - dlatego w lasach są tak bogate formacje paprociowe. Lasy jako naturalne stanowiska oferują ochronę przed intensyw­nym promieniowaniem słonecz­nym i wysuszającymi wiatrami. Poza tym, klimat leśny charakteryzuje równomierna wilgotność gleby i powietrza, a temperatura jest nieco niższa niż w otoczeniu lasu. W lasach paprocie rosną zwykle na grubej warstwie próch­nicy, korzenią się tylko płytko.


Miejsca dla paproci w ogrodzie

Gdy chcemy na długo osiedlić paprocie w naszym ogrodzie, to decydującą rolę odrywa właści­we miejsce. Łatwo ustalić wa­runki, które trzeba zapewnić pa­prociom w ogrodzie, obserwując naturalne stanowiska leśne.
Dla paproci odpowiednie są powierzchnie w półcienistych do cienistych miejscach ogrodu, pod głęboko korzeniącymi się drze­wami i krzewami, powierzchnie pod murami czy także rabaty w cieniu ścian domu. Paprocie skalne, murowe i osypiskowe, podobnie jak w naturze, powin­ny być związane z materiałem kamiennym. Miejsca do sadzenia w ogrodzie można znaleźć także na odsłonecznych częściach ogrod­ów skalnych lub w murach.


Przygotowanie gleby

Przygotowanie gleby na wybra­nym stanowisku decyduje o póź­niejszym wzroście rośliny. Paprocie najczęściej są próchnicolubne, stosunkowo płytko korzenią się w tej warstwie i zwykle nie wni­kają głębiej. Idealne jest próch­niczne, luźne podłoże na prze­puszczalnym podkładzie. Jeśli podłoże nie spełnia tych wyma­gań, trzeba je odpowiednio przy­gotować.
Najpierw trzeba wybraną po­wierzchnię głęboko spulchnić. Aby zwiększyć zawartość próchni­cy, można wymieszać z wierzchnią warstwą gleby ziemię darniową, torf wysoki lub mieszankę obu substratów. Im cięższe i bardziej zwięzłe podłoże, tym więcej nale­ży dodać substancji próchnicotwórczych, aby powstała odpo­wiednio luźna struktura gleby. Jako nawożenie główne powinno się stosować wiórki rogowe (mączkę rogową) w dawce 50 g/m2, wymieszane z wierzchnią warstwą gleby. Na koniec należy ułożyć na powierzchni warstwę próchnicy gru­bości 5 cm.

Sadzenie

Przy sadzeniu należy zwrócić uwagę, aby paproci o kępiastym charakterze wzrostu nie sadzić zbyt wysoko, ponieważ karpa korzeniowa rośnie stale ku górze. Trzeba je posadzić nieco głębiej niż rosły w zakupionej doniczce. Wyjątkiem są wszystkie paprocie o płożącym systemie korzeniowym np. Adiantum lub Polypodium, które należy sadzić płytko. Po posadzeniu paprocie należy mocno obcisnąć i obficie podlać. Na koniec można okryć glebę ziemią darniową jako warstwą ściółki.

Paprocie skalne i murowe
Także paprocie zasiedlające skały i mury potrzebują odpowiedniej przestrzeni dla korzeni w szczeli­nach i pęknięciach. Wybrane miejsca do sadzenia wypełnia się próchniczną glebą. Po podlaniu, gdy gleba osiądzie, można posa­dzić paproć w szczelinie.

Zabiegi pielęgnacyjne

Paprocie są roślinami leśnym i dlatego są przyzwyczajone do opadających liści drzew. Liście stanowią naturalne okrycie zimowe i źródło następnych warstw próchnicy. W ogrodzie oznacza to, że opadłe liście koniecznie należy pozostawić na nasadzeniu paprociowym. Nasadzenia paproci w cieniu murów trzeba co roku zaopatrzyć w warstwę liści lub ziemi liściowej, aby zrekompensować brak opadających liści drzew. Także obumierające liście paproci należy zostawić na roślinach na zimę, podobnie jak liście innych roślin stanowią naturalne okrycie przed zimowym mrozem. Do usuwania liści paproci zielonych latem i zimą można przystąpić dopiero wczesną wiosną, gdy zaczynają wybijać nowe. W przypadku wielu paproci nie jest potrzebne ścinanie starych liści, które zostają przerośnięte przez młode.

Zapotrzebowanie na składniki pokarmowe 
Gdy pozostawia się opadłe i stare liście paprociowe, zwykle można zrezygnować z regularne-go nawożenia. Nawożenie ma sens przede wszystkim wtedy, gdy nie każdego roku jesteśmy w stanie zapewnić roślinom odpowiednie zaopatrzenie w próchnicę. Wtedy powinniśmy podać 30-40 g/m2 nawozu wieloskładnikowego, aby wyrównać potrzeby pokarmowe. Nadają się do tego także nawozy organiczne, jak wióry rogowe (mączka rogowa) czy śruta rącznikowa.

Podniesienie wilgotności gleby i powietrza
 Paprocie preferują dostatecznie wysoką i równomierną wilgotność gleby i powietrza. W okresach suszy należy ją podwyższać dzięki zastosowaniu zraszacza bądź deszczowni. Dla paproci ważniejsza jest nawet wilgotność względna powietrza niż wilgotność gleby. Stosując regularnie zraszanie podczas suchej i ciepłej pogody w pełni lata można zapobiec przedwczesnemu brązowieniu i zasychaniu liści paproci.

Susza mrozowa 
Aby uchronić paprocie zielone zimą i zimozielone przed suszą mrozową, trzeba jeszcze przed posadzeniem roślin zadbać o wybór cienistego i osłoniętego przed wiatrem miejsca. Uszkodzenia spowodowane suszą mrozową powstają przede wszystkim na stanowiskach wystawionych na działanie słońca i wiatru.


Rozmnażanie paproci

Podział
Prostą i łatwą do zastosowania metodą rozmnażania paproci jest podział. Najlepszym okresem na przeprowadzenie tego zabiegu jest wiosna w chwili, gdy rozpoczyna się wybijanie nowych liści. Paproć należy ostrożnie wykopać z podłoża i otrząsnąć z luźnej gleby. Paprocie o płożących częściach podziemnych można podzielić ostrym nożem na mniejsze fragmenty. U gatunków z karpą korzeniową oddziela się małe rośliny. Trzeba uważać, aby przy podziale jak najmniej uszkodzić korzenie, co pozwoli roślinom szybko i dobrze się przyjąć. Tak otrzymany materiał potomny najlepiej wysadzić do ogrodu dopiero po półrocznej uprawie w doniczkach.

Rozmnażanie przez zarodniki
Rozmnażanie paproci przez zarodniki jest najbardziej efektywnym sposobem rozmnażania, ale żmudnym i długim. Jako substrat do wysiewu nadaje się czysty torf wysoki, który sterylizuje się, przelewając wrzącą wodą. Najpierw należy zebrać zarodniki z roślin. W zależności od gatunku okres dojrzewania zarodników przypada od późne-go lata do jesieni. Zarodniki są dojrzałe, gdy kupki zarodnikowe zmieniają barwę z zielonej na brązową. W czasie zbioru zarodników ścina się liść paproci i wkłada do torebek. Gdy nieco podeschną, zarodniki same osypują się do torebki. Można je od razu wysiać. Wysiewa się je dość cienką warstwą i lekko przyciska do podłoża (nie przykrywa się podłożem). Tace z wysiewami ustawia się w zacienionym, ciepłym miejscu i utrzymuje równomierną wilgotność. Po około 4-6 tygodniach pojawiają się zielone przedrośla, które tworzą w skrzynkach zielony kobierzec. Później z przedrośli rozwiną się małe roślinki paproci. Gdy pokażą się pierwsze liście, można rośliny pikować.




Artykuł opracowany na podstawie książki: "Trawy i paprocie" Urlike Leyhe, zdjęcia pochodzą z książki: "Trawy i paprocie" Urlike Leyhe oraz z zasobów Pixabay

piątek, 3 marca 2017

Kwitnące latem cebule, bulwy i kłącza - terminarz sadzenia i pielęgnacja niektórych gatunków


Większość roślin cebulowych sadzi się jesienią. Termin wiosenny zarezerwowany jest dla przybyszów z ciepłych zakątków świata.




Przedstawiamy krótkie opisy wybranych grup roślin, które sadzimy do gruntu w terminie wiosennym, kwitnące latem.



Sadzenie i rozmnażanie lilii 

Lilie sadzi się na głębokość dwukrotnie większą niż wysokość cebulki. A zatem, jeśli cebulka mierzy 6 cm wysokości, dołek do sadzenia powinien mieć głębokość 12 cm. Jeżeli podłoże jest słabo przepuszczalne, dobrze jest wsypać na dno dołka warstwę piachu (5 cm). Zewnętrzna warstwa cebuli składa się z luźnych, niezrośniętych ze sobą łusek. Łuski te można wykorzystywać do rozmnożania roślin. W tym celu wczesną jesienią wtyka się je do połowy w przepuszczalne podłoże do sadzonkowania i ustawia w szklarni lub na ciepłym parapecie. Przy odpowiednio wysokiej temperaturze (18-22°C) i równomiernej wilgotności substratu, w ciągu 1-3 miesięcy w dolnej części łusek pojawiają się korzenie i młode cebulki. Wtedy łuski przesadzamy pojedynczo do doniczek i uprawiamy w temperaturze ok. 5°C. Na rabatę wysadza się je, gdy cebulki osiągają wielkość naparstka (szybko rosnące odmiany nawet już pierwszej wiosny, słabiej zwykle w następnym roku).

Lilie różane to nowa seria lilii orientalnych o pełnych kwiatach w bieli i odcieniach różu. Odmiany te dorastają do wysokości 80-90 cm i nadają się takie do uprawy w doniczkach.





Przechowywanie i rozmnażanie dalii 

Tworzące karpę bulwy dalii przechowuje się do następnego sezonu w miejscu zabezpieczonym od mrozu. Jesienią, po zakończeniu kwitnienia, wykopuje się je i oczyszcza z ziemi, starych łodyg i korzeni i umieszcza w skrzyni z piaskiem lub trocinami. Najlepszą przechowalnią jest chłodna, sucha, ciemna piwnica. Daliom najbardziej odpowiada temperatura 5-8°C. Pod koniec maja, jeszcze przed wysadzeniem do gruntu, dalie można rozmnożyć przez podział karp. Podziału dokonujemy ostrym nożem na kilka części, tak aby każda miała 2-3 pąki odnawiające. Rany zabezpieczamy węglem drzewnym i sadzimy karpy do pojemników z przepuszczalnym podłożem. Do momentu wysadzania do gruntu w maju, rośliny przechowujemy w widnym pomieszczeniu, wynosząc je w cieplejsze dni na zewnątrz.


Terminarz sadzenia kwitnących latem cebul, bulw i kłączy:


Opracowano na podstawie: Mój piękny ogród marzec 3/2016, zdjęcia pochodzą z czasopisma oraz z zasobów Pixabay. 

środa, 1 marca 2017

Kalendarz prac sezonowych na marzec


Marzec oficjalnie otwiera nowy sezon w ogrodzie. Zaczyna się dziać coraz więcej w sadzie, ogrodzie, na parapetach, w szklarniach i inspektach.
Z efektów naszych marcowych prac będziemy korzystać i cieszyć się nimi przez cały rok.

Rozpoczynamy wielkie, wiosenne porządki w całym ogrodzie.




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...